HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← deifico — definition

Conjugation of deifico

Regular CEFR B1
[deˈɪ.fɪ.koː]

to make a god, deify Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego deificō
tū deificās
is / ea / id deificat
nōs deificāmus
vōs deificātis
eī / eae / ea deificant
Indicātīvus imperfectum
ego deificābam
tū deificābās
is / ea / id deificābat
nōs deificābāmus
vōs deificābātis
eī / eae / ea deificābant
Indicātīvus futūrum
ego deificābō
tū deificābis
is / ea / id deificābit
nōs deificābimus
vōs deificābitis
eī / eae / ea deificābunt
Indicātīvus perfectum
ego deificāvī
tū deificāvistī
is / ea / id deificāvit
nōs deificāvimus
vōs deificāvistis
eī / eae / ea deificāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego deificāveram
tū deificāverās
is / ea / id deificāverat
nōs deificāverāmus
vōs deificāverātis
eī / eae / ea deificāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego deificāverō
tū deificāveris
is / ea / id deificāverit
nōs deificāverimus
vōs deificāveritis
eī / eae / ea deificāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego deificem
tū deificēs
is / ea / id deificet
nōs deificēmus
vōs deificētis
eī / eae / ea deificent
Coniūnctīvus imperfectum
ego deificārem
tū deificārēs
is / ea / id deificāret
nōs deificārēmus
vōs deificārētis
eī / eae / ea deificārent
Coniūnctīvus perfectum
ego deificāverim
tū deificāverīs
is / ea / id deificāverit
nōs deificāverīmus
vōs deificāverītis
eī / eae / ea deificāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego deificāvissem
tū deificāvissēs
is / ea / id deificāvisset
nōs deificāvissēmus
vōs deificāvissētis
eī / eae / ea deificāvissent
Imperātīvus praesēns
tū deificā
vōs deificāte
Imperātīvus futūrum
tū deificātō
is / ea / id deificātō
vōs deificātōte
eī / eae / ea deificantō
Īnfīnītīvus praesēns
— deificāre
Īnfīnītīvus perfectum
— deificāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— deificātūrum esse
Participium praesēns
— deificāns
Participium futūrum
— deificātūrus
Gerundium (genitīvus)
— deificandī
Gerundium (datīvus)
— deificandō
Gerundium (accūsātīvus)
— deificandum
Gerundium (ablātīvus)
— deificandō
Supīnum (accūsātīvus)
— deificātum
Supīnum (ablātīvus)
— deificātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego deificor
tū deificāris
is / ea / id deificātur
nōs deificāmur
vōs deificāminī
eī / eae / ea deificantur
Indicātīvus imperfectum
ego deificābar
tū deificābāris
is / ea / id deificābātur
nōs deificābāmur
vōs deificābāminī
eī / eae / ea deificābantur
Indicātīvus futūrum
ego deificābor
tū deificāberis
is / ea / id deificābitur
nōs deificābimur
vōs deificābiminī
eī / eae / ea deificābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego deificer
tū deificēris
is / ea / id deificētur
nōs deificēmur
vōs deificēminī
eī / eae / ea deificentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego deificārer
tū deificārēris
is / ea / id deificārētur
nōs deificārēmur
vōs deificārēminī
eī / eae / ea deificārentur
Imperātīvus praesēns
tū deificāre
vōs deificāminī
Imperātīvus futūrum
tū deificātor
is / ea / id deificātor
eī / eae / ea deificantor
Īnfīnītīvus praesēns
— deificārī
Īnfīnītīvus perfectum
— deificātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— deificātum īrī
Participium perfectum
— deificātus
Participium futūrum
— deificandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary