Conjugation of deico
Old Latin form of dīcō Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | deicō |
| tū | deicis |
| is / ea / id | deicit |
| nōs | deicimus |
| vōs | deicitis |
| eī / eae / ea | deicunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | deicēbam |
| tū | deicēbās |
| is / ea / id | deicēbat |
| nōs | deicēbāmus |
| vōs | deicēbātis |
| eī / eae / ea | deicēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | deicam |
| tū | deicēs |
| is / ea / id | deicet |
| nōs | deicēmus |
| vōs | deicētis |
| eī / eae / ea | deicent |
Indicātīvus perfectum
| ego | deixī |
| tū | deixistī |
| is / ea / id | deixit |
| nōs | deiximus |
| vōs | deixistis |
| eī / eae / ea | deixērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | deixeram |
| tū | deixerās |
| is / ea / id | deixerat |
| nōs | deixerāmus |
| vōs | deixerātis |
| eī / eae / ea | deixerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | deixerō |
| tū | deixeris |
| is / ea / id | deixerit |
| nōs | deixerimus |
| vōs | deixeritis |
| eī / eae / ea | deixerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | deicam |
| tū | deicās |
| is / ea / id | deicat |
| nōs | deicāmus |
| vōs | deicātis |
| eī / eae / ea | deicant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | deicerem |
| tū | deicerēs |
| is / ea / id | deiceret |
| nōs | deicerēmus |
| vōs | deicerētis |
| eī / eae / ea | deicerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | deixerim |
| tū | deixerīs |
| is / ea / id | deixerit |
| nōs | deixerīmus |
| vōs | deixerītis |
| eī / eae / ea | deixerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | deixissem |
| tū | deixissēs |
| is / ea / id | deixisset |
| nōs | deixissēmus |
| vōs | deixissētis |
| eī / eae / ea | deixissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | deice |
| vōs | deicite |
Imperātīvus futūrum
| tū | deicitō |
| is / ea / id | deicitō |
| vōs | deicitōte |
| eī / eae / ea | deicuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | deicere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | deixisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | dictūrum esse |
Participium praesēns
| — | deicēns |
Participium futūrum
| — | dictūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | deicendī |
Gerundium (datīvus)
| — | deicendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | deicendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | deicendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | dictum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | dictū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | deicor |
| tū | deiceris |
| is / ea / id | deicitur |
| nōs | deicimur |
| vōs | deiciminī |
| eī / eae / ea | deicuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | deicēbar |
| tū | deicēbāris |
| is / ea / id | deicēbātur |
| nōs | deicēbāmur |
| vōs | deicēbāminī |
| eī / eae / ea | deicēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | deicar |
| tū | deicēris |
| is / ea / id | deicētur |
| nōs | deicēmur |
| vōs | deicēminī |
| eī / eae / ea | deicentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | deicar |
| tū | deicāris |
| is / ea / id | deicātur |
| nōs | deicāmur |
| vōs | deicāminī |
| eī / eae / ea | deicantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | deicerer |
| tū | deicerēris |
| is / ea / id | deicerētur |
| nōs | deicerēmur |
| vōs | deicerēminī |
| eī / eae / ea | deicerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | deicere |
| vōs | deiciminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | deicitor |
| is / ea / id | deicitor |
| eī / eae / ea | deicuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | deicī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | dictum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | dictum īrī |
Participium perfectum
| — | dictus |
Participium futūrum
| — | deicendus |