HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← dehortor — definition

Conjugation of dehortor

Regular CEFR B2
[deˈ(ɦ)ɔr.tɔr]

to dissuade Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dehortor
tū dehortāris
is / ea / id dehortātur
nōs dehortāmur
vōs dehortāminī
eī / eae / ea dehortantur
Indicātīvus imperfectum
ego dehortābar
tū dehortābāris
is / ea / id dehortābātur
nōs dehortābāmur
vōs dehortābāminī
eī / eae / ea dehortābantur
Indicātīvus futūrum
ego dehortābor
tū dehortāberis
is / ea / id dehortābitur
nōs dehortābimur
vōs dehortābiminī
eī / eae / ea dehortābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dehorter
tū dehortēris
is / ea / id dehortētur
nōs dehortēmur
vōs dehortēminī
eī / eae / ea dehortentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dehortārer
tū dehortārēris
is / ea / id dehortārētur
nōs dehortārēmur
vōs dehortārēminī
eī / eae / ea dehortārentur
Imperātīvus praesēns
tū dehortāre
vōs dehortāminī
Imperātīvus futūrum
tū dehortātor
is / ea / id dehortātor
eī / eae / ea dehortantor
Īnfīnītīvus praesēns
— dehortārī
Īnfīnītīvus perfectum
— dehortātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dehortātūrum esse
Participium praesēns
— dehortāns
Participium futūrum
— dehortātūrus
Gerundium (genitīvus)
— dehortandī
Gerundium (datīvus)
— dehortandō
Gerundium (accūsātīvus)
— dehortandum
Gerundium (ablātīvus)
— dehortandō
Supīnum (accūsātīvus)
— dehortātum
Supīnum (ablātīvus)
— dehortātū

Vox passīva

Participium futūrum
— dehortandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary