Conjugation of defungor
/[deːˈfʊŋ.ɡɔr]/to have done with, perform, finish, carry out Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | dēfungor |
| tū | dēfungeris |
| is / ea / id | dēfungitur |
| nōs | dēfungimur |
| vōs | dēfungiminī |
| eī / eae / ea | dēfunguntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | dēfungēbar |
| tū | dēfungēbāris |
| is / ea / id | dēfungēbātur |
| nōs | dēfungēbāmur |
| vōs | dēfungēbāminī |
| eī / eae / ea | dēfungēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | dēfungar |
| tū | dēfungēris |
| is / ea / id | dēfungētur |
| nōs | dēfungēmur |
| vōs | dēfungēminī |
| eī / eae / ea | dēfungentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | dēfungar |
| tū | dēfungāris |
| is / ea / id | dēfungātur |
| nōs | dēfungāmur |
| vōs | dēfungāminī |
| eī / eae / ea | dēfungantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | dēfungerer |
| tū | dēfungerēris |
| is / ea / id | dēfungerētur |
| nōs | dēfungerēmur |
| vōs | dēfungerēminī |
| eī / eae / ea | dēfungerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | dēfungere |
| vōs | dēfungiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | dēfungitor |
| is / ea / id | dēfungitor |
| eī / eae / ea | dēfunguntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | dēfungī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | dēfūnctum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | dēfūnctūrum esse |
Participium praesēns
| — | dēfungēns |
Participium futūrum
| — | dēfūnctūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | dēfungendī |
Gerundium (datīvus)
| — | dēfungendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | dēfungendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | dēfungendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | dēfūnctum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | dēfūnctū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | dēfungendus |