Conjugation of deflecto
/[deːˈfɫɛk.toː]/to bend or turn downwards or away; to deflect Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | dēflectō |
| tū | dēflectis |
| is / ea / id | dēflectit |
| nōs | dēflectimus |
| vōs | dēflectitis |
| eī / eae / ea | dēflectunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | dēflectēbam |
| tū | dēflectēbās |
| is / ea / id | dēflectēbat |
| nōs | dēflectēbāmus |
| vōs | dēflectēbātis |
| eī / eae / ea | dēflectēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | dēflectam |
| tū | dēflectēs |
| is / ea / id | dēflectet |
| nōs | dēflectēmus |
| vōs | dēflectētis |
| eī / eae / ea | dēflectent |
Indicātīvus perfectum
| ego | dēflexī |
| tū | dēflexistī |
| is / ea / id | dēflexit |
| nōs | dēfleximus |
| vōs | dēflexistis |
| eī / eae / ea | dēflexērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | dēflexeram |
| tū | dēflexerās |
| is / ea / id | dēflexerat |
| nōs | dēflexerāmus |
| vōs | dēflexerātis |
| eī / eae / ea | dēflexerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | dēflexerō |
| tū | dēflexeris |
| is / ea / id | dēflexerit |
| nōs | dēflexerimus |
| vōs | dēflexeritis |
| eī / eae / ea | dēflexerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | dēflectam |
| tū | dēflectās |
| is / ea / id | dēflectat |
| nōs | dēflectāmus |
| vōs | dēflectātis |
| eī / eae / ea | dēflectant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | dēflecterem |
| tū | dēflecterēs |
| is / ea / id | dēflecteret |
| nōs | dēflecterēmus |
| vōs | dēflecterētis |
| eī / eae / ea | dēflecterent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | dēflexerim |
| tū | dēflexerīs |
| is / ea / id | dēflexerit |
| nōs | dēflexerīmus |
| vōs | dēflexerītis |
| eī / eae / ea | dēflexerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | dēflexissem |
| tū | dēflexissēs |
| is / ea / id | dēflexisset |
| nōs | dēflexissēmus |
| vōs | dēflexissētis |
| eī / eae / ea | dēflexissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | dēflecte |
| vōs | dēflectite |
Imperātīvus futūrum
| tū | dēflectitō |
| is / ea / id | dēflectitō |
| vōs | dēflectitōte |
| eī / eae / ea | dēflectuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | dēflectere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | dēflexisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | dēflexūrum esse |
Participium praesēns
| — | dēflectēns |
Participium futūrum
| — | dēflexūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | dēflectendī |
Gerundium (datīvus)
| — | dēflectendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | dēflectendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | dēflectendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | dēflexum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | dēflexū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | dēflector |
| tū | dēflecteris |
| is / ea / id | dēflectitur |
| nōs | dēflectimur |
| vōs | dēflectiminī |
| eī / eae / ea | dēflectuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | dēflectēbar |
| tū | dēflectēbāris |
| is / ea / id | dēflectēbātur |
| nōs | dēflectēbāmur |
| vōs | dēflectēbāminī |
| eī / eae / ea | dēflectēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | dēflectar |
| tū | dēflectēris |
| is / ea / id | dēflectētur |
| nōs | dēflectēmur |
| vōs | dēflectēminī |
| eī / eae / ea | dēflectentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | dēflectar |
| tū | dēflectāris |
| is / ea / id | dēflectātur |
| nōs | dēflectāmur |
| vōs | dēflectāminī |
| eī / eae / ea | dēflectantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | dēflecterer |
| tū | dēflecterēris |
| is / ea / id | dēflecterētur |
| nōs | dēflecterēmur |
| vōs | dēflecterēminī |
| eī / eae / ea | dēflecterentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | dēflectere |
| vōs | dēflectiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | dēflectitor |
| is / ea / id | dēflectitor |
| eī / eae / ea | dēflectuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | dēflectī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | dēflexum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | dēflexum īrī |
Participium perfectum
| — | dēflexus |
Participium futūrum
| — | dēflectendus |