HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← defero — definición

Conjugation of defero

Regular CEFR B1
/[ˈdeː.fɛ.roː]/

to report someone's name before the praetor, as plaintiff or informer; indict, impeach, denounce, accuse Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēferō
dēfers
is / ea / id dēfert
nōs dēferimus
vōs dēfertis
eī / eae / ea dēferunt
Indicātīvus imperfectum
ego dēferēbam
dēferēbās
is / ea / id dēferēbat
nōs dēferēbāmus
vōs dēferēbātis
eī / eae / ea dēferēbant
Indicātīvus futūrum
ego dēferam
dēferēs
is / ea / id dēferet
nōs dēferēmus
vōs dēferētis
eī / eae / ea dēferent
Indicātīvus perfectum
ego dētulī
dētulistī
is / ea / id dētulit
nōs dētulimus
vōs dētulistis
eī / eae / ea dētulērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dētuleram
dētulerās
is / ea / id dētulerat
nōs dētulerāmus
vōs dētulerātis
eī / eae / ea dētulerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dētulerō
dētuleris
is / ea / id dētulerit
nōs dētulerimus
vōs dētuleritis
eī / eae / ea dētulerint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēferam
dēferās
is / ea / id dēferat
nōs dēferāmus
vōs dēferātis
eī / eae / ea dēferant
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēferrem
dēferrēs
is / ea / id dēferret
nōs dēferrēmus
vōs dēferrētis
eī / eae / ea dēferrent
Coniūnctīvus perfectum
ego dētulerim
dētulerīs
is / ea / id dētulerit
nōs dētulerīmus
vōs dētulerītis
eī / eae / ea dētulerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dētulissem
dētulissēs
is / ea / id dētulisset
nōs dētulissēmus
vōs dētulissētis
eī / eae / ea dētulissent
Imperātīvus praesēns
dēfer
vōs dēferte
Imperātīvus futūrum
dēfertō
is / ea / id dēfertō
vōs dēfertōte
eī / eae / ea dēferuntō
Īnfīnītīvus praesēns
dēferre
Īnfīnītīvus perfectum
dētulisse
Īnfīnītīvus futūrum
dēlātūrum esse
Participium praesēns
dēferēns
Participium futūrum
dēlātūrus
Gerundium (genitīvus)
dēferendī
Gerundium (datīvus)
dēferendō
Gerundium (accūsātīvus)
dēferendum
Gerundium (ablātīvus)
dēferendō
Supīnum (accūsātīvus)
dēlātum
Supīnum (ablātīvus)
dēlātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēferor
dēferris
is / ea / id dēfertur
nōs dēferimur
vōs dēferiminī
eī / eae / ea dēferuntur
Indicātīvus imperfectum
ego dēferēbar
dēferēbāris
is / ea / id dēferēbātur
nōs dēferēbāmur
vōs dēferēbāminī
eī / eae / ea dēferēbantur
Indicātīvus futūrum
ego dēferar
dēferēris
is / ea / id dēferētur
nōs dēferēmur
vōs dēferēminī
eī / eae / ea dēferentur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēferar
dēferāris
is / ea / id dēferātur
nōs dēferāmur
vōs dēferāminī
eī / eae / ea dēferantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēferrer
dēferrēris
is / ea / id dēferrētur
nōs dēferrēmur
vōs dēferrēminī
eī / eae / ea dēferrentur
Imperātīvus praesēns
dēferre
vōs dēferiminī
Imperātīvus futūrum
dēfertor
is / ea / id dēfertor
eī / eae / ea dēferuntor
Īnfīnītīvus praesēns
dēferrī
Īnfīnītīvus perfectum
dēlātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
dēlātum īrī
Participium perfectum
dēlātus
Participium futūrum
dēferendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary