HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← defeco — definition

Conjugation of defeco

Regular CEFR B1
[ˈdeː.fɛ.koː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēfecō
tū dēfecās
is / ea / id dēfecat
nōs dēfecāmus
vōs dēfecātis
eī / eae / ea dēfecant
Indicātīvus imperfectum
ego dēfecābam
tū dēfecābās
is / ea / id dēfecābat
nōs dēfecābāmus
vōs dēfecābātis
eī / eae / ea dēfecābant
Indicātīvus futūrum
ego dēfecābō
tū dēfecābis
is / ea / id dēfecābit
nōs dēfecābimus
vōs dēfecābitis
eī / eae / ea dēfecābunt
Indicātīvus perfectum
ego dēfecāvī
tū dēfecāvistī
is / ea / id dēfecāvit
nōs dēfecāvimus
vōs dēfecāvistis
eī / eae / ea dēfecāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dēfecāveram
tū dēfecāverās
is / ea / id dēfecāverat
nōs dēfecāverāmus
vōs dēfecāverātis
eī / eae / ea dēfecāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dēfecāverō
tū dēfecāveris
is / ea / id dēfecāverit
nōs dēfecāverimus
vōs dēfecāveritis
eī / eae / ea dēfecāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēfecem
tū dēfecēs
is / ea / id dēfecet
nōs dēfecēmus
vōs dēfecētis
eī / eae / ea dēfecent
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēfecārem
tū dēfecārēs
is / ea / id dēfecāret
nōs dēfecārēmus
vōs dēfecārētis
eī / eae / ea dēfecārent
Coniūnctīvus perfectum
ego dēfecāverim
tū dēfecāverīs
is / ea / id dēfecāverit
nōs dēfecāverīmus
vōs dēfecāverītis
eī / eae / ea dēfecāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dēfecāvissem
tū dēfecāvissēs
is / ea / id dēfecāvisset
nōs dēfecāvissēmus
vōs dēfecāvissētis
eī / eae / ea dēfecāvissent
Imperātīvus praesēns
tū dēfecā
vōs dēfecāte
Imperātīvus futūrum
tū dēfecātō
is / ea / id dēfecātō
vōs dēfecātōte
eī / eae / ea dēfecantō
Īnfīnītīvus praesēns
— dēfecāre
Īnfīnītīvus perfectum
— dēfecāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēfecātūrum esse
Participium praesēns
— dēfecāns
Participium futūrum
— dēfecātūrus
Gerundium (genitīvus)
— dēfecandī
Gerundium (datīvus)
— dēfecandō
Gerundium (accūsātīvus)
— dēfecandum
Gerundium (ablātīvus)
— dēfecandō
Supīnum (accūsātīvus)
— dēfecātum
Supīnum (ablātīvus)
— dēfecātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēfecor
tū dēfecāris
is / ea / id dēfecātur
nōs dēfecāmur
vōs dēfecāminī
eī / eae / ea dēfecantur
Indicātīvus imperfectum
ego dēfecābar
tū dēfecābāris
is / ea / id dēfecābātur
nōs dēfecābāmur
vōs dēfecābāminī
eī / eae / ea dēfecābantur
Indicātīvus futūrum
ego dēfecābor
tū dēfecāberis
is / ea / id dēfecābitur
nōs dēfecābimur
vōs dēfecābiminī
eī / eae / ea dēfecābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēfecer
tū dēfecēris
is / ea / id dēfecētur
nōs dēfecēmur
vōs dēfecēminī
eī / eae / ea dēfecentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēfecārer
tū dēfecārēris
is / ea / id dēfecārētur
nōs dēfecārēmur
vōs dēfecārēminī
eī / eae / ea dēfecārentur
Imperātīvus praesēns
tū dēfecāre
vōs dēfecāminī
Imperātīvus futūrum
tū dēfecātor
is / ea / id dēfecātor
eī / eae / ea dēfecantor
Īnfīnītīvus praesēns
— dēfecārī
Īnfīnītīvus perfectum
— dēfecātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēfecātum īrī
Participium perfectum
— dēfecātus
Participium futūrum
— dēfecandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary