HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← defaeco — definición

Conjugation of defaeco

Regular CEFR B1
/[deːˈfae̯.koː]/

to cleanse from dregs Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēfaecō
dēfaecās
is / ea / id dēfaecat
nōs dēfaecāmus
vōs dēfaecātis
eī / eae / ea dēfaecant
Indicātīvus imperfectum
ego dēfaecābam
dēfaecābās
is / ea / id dēfaecābat
nōs dēfaecābāmus
vōs dēfaecābātis
eī / eae / ea dēfaecābant
Indicātīvus futūrum
ego dēfaecābō
dēfaecābis
is / ea / id dēfaecābit
nōs dēfaecābimus
vōs dēfaecābitis
eī / eae / ea dēfaecābunt
Indicātīvus perfectum
ego dēfaecāvī
dēfaecāvistī
is / ea / id dēfaecāvit
nōs dēfaecāvimus
vōs dēfaecāvistis
eī / eae / ea dēfaecāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dēfaecāveram
dēfaecāverās
is / ea / id dēfaecāverat
nōs dēfaecāverāmus
vōs dēfaecāverātis
eī / eae / ea dēfaecāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dēfaecāverō
dēfaecāveris
is / ea / id dēfaecāverit
nōs dēfaecāverimus
vōs dēfaecāveritis
eī / eae / ea dēfaecāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēfaecem
dēfaecēs
is / ea / id dēfaecet
nōs dēfaecēmus
vōs dēfaecētis
eī / eae / ea dēfaecent
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēfaecārem
dēfaecārēs
is / ea / id dēfaecāret
nōs dēfaecārēmus
vōs dēfaecārētis
eī / eae / ea dēfaecārent
Coniūnctīvus perfectum
ego dēfaecāverim
dēfaecāverīs
is / ea / id dēfaecāverit
nōs dēfaecāverīmus
vōs dēfaecāverītis
eī / eae / ea dēfaecāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dēfaecāvissem
dēfaecāvissēs
is / ea / id dēfaecāvisset
nōs dēfaecāvissēmus
vōs dēfaecāvissētis
eī / eae / ea dēfaecāvissent
Imperātīvus praesēns
dēfaecā
vōs dēfaecāte
Imperātīvus futūrum
dēfaecātō
is / ea / id dēfaecātō
vōs dēfaecātōte
eī / eae / ea dēfaecantō
Īnfīnītīvus praesēns
dēfaecāre
Īnfīnītīvus perfectum
dēfaecāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
dēfaecātūrum esse
Participium praesēns
dēfaecāns
Participium futūrum
dēfaecātūrus
Gerundium (genitīvus)
dēfaecandī
Gerundium (datīvus)
dēfaecandō
Gerundium (accūsātīvus)
dēfaecandum
Gerundium (ablātīvus)
dēfaecandō
Supīnum (accūsātīvus)
dēfaecātum
Supīnum (ablātīvus)
dēfaecātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēfaecor
dēfaecāris
is / ea / id dēfaecātur
nōs dēfaecāmur
vōs dēfaecāminī
eī / eae / ea dēfaecantur
Indicātīvus imperfectum
ego dēfaecābar
dēfaecābāris
is / ea / id dēfaecābātur
nōs dēfaecābāmur
vōs dēfaecābāminī
eī / eae / ea dēfaecābantur
Indicātīvus futūrum
ego dēfaecābor
dēfaecāberis
is / ea / id dēfaecābitur
nōs dēfaecābimur
vōs dēfaecābiminī
eī / eae / ea dēfaecābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēfaecer
dēfaecēris
is / ea / id dēfaecētur
nōs dēfaecēmur
vōs dēfaecēminī
eī / eae / ea dēfaecentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēfaecārer
dēfaecārēris
is / ea / id dēfaecārētur
nōs dēfaecārēmur
vōs dēfaecārēminī
eī / eae / ea dēfaecārentur
Imperātīvus praesēns
dēfaecāre
vōs dēfaecāminī
Imperātīvus futūrum
dēfaecātor
is / ea / id dēfaecātor
eī / eae / ea dēfaecantor
Īnfīnītīvus praesēns
dēfaecārī
Īnfīnītīvus perfectum
dēfaecātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
dēfaecātum īrī
Participium perfectum
dēfaecātus
Participium futūrum
dēfaecandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary