Conjugation of dedisco
[deːˈdɪs.koː]Equivalent to 'forget': To lose one's reserve, temper, or self-restraint. Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | dēdiscō |
| tū | dēdiscis |
| is / ea / id | dēdiscit |
| nōs | dēdiscimus |
| vōs | dēdiscitis |
| eī / eae / ea | dēdiscunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | dēdiscēbam |
| tū | dēdiscēbās |
| is / ea / id | dēdiscēbat |
| nōs | dēdiscēbāmus |
| vōs | dēdiscēbātis |
| eī / eae / ea | dēdiscēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | dēdiscam |
| tū | dēdiscēs |
| is / ea / id | dēdiscet |
| nōs | dēdiscēmus |
| vōs | dēdiscētis |
| eī / eae / ea | dēdiscent |
Indicātīvus perfectum
| ego | dēdidicī |
| tū | dēdidicistī |
| is / ea / id | dēdidicit |
| nōs | dēdidicimus |
| vōs | dēdidicistis |
| eī / eae / ea | dēdidicērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | dēdidiceram |
| tū | dēdidicerās |
| is / ea / id | dēdidicerat |
| nōs | dēdidicerāmus |
| vōs | dēdidicerātis |
| eī / eae / ea | dēdidicerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | dēdidicerō |
| tū | dēdidiceris |
| is / ea / id | dēdidicerit |
| nōs | dēdidicerimus |
| vōs | dēdidiceritis |
| eī / eae / ea | dēdidicerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | dēdiscam |
| tū | dēdiscās |
| is / ea / id | dēdiscat |
| nōs | dēdiscāmus |
| vōs | dēdiscātis |
| eī / eae / ea | dēdiscant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | dēdiscerem |
| tū | dēdiscerēs |
| is / ea / id | dēdisceret |
| nōs | dēdiscerēmus |
| vōs | dēdiscerētis |
| eī / eae / ea | dēdiscerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | dēdidicerim |
| tū | dēdidicerīs |
| is / ea / id | dēdidicerit |
| nōs | dēdidicerīmus |
| vōs | dēdidicerītis |
| eī / eae / ea | dēdidicerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | dēdidicissem |
| tū | dēdidicissēs |
| is / ea / id | dēdidicisset |
| nōs | dēdidicissēmus |
| vōs | dēdidicissētis |
| eī / eae / ea | dēdidicissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | dēdisce |
| vōs | dēdiscite |
Imperātīvus futūrum
| tū | dēdiscitō |
| is / ea / id | dēdiscitō |
| vōs | dēdiscitōte |
| eī / eae / ea | dēdiscuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | dēdiscere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | dēdidicisse |
Participium praesēns
| — | dēdiscēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | dēdiscendī |
Gerundium (datīvus)
| — | dēdiscendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | dēdiscendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | dēdiscendō |