HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← decollo — definición

Conjugation of decollo

Regular CEFR B1
/[deːˈkɔl.loː]/

to decapitate or behead Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēcollō
dēcollās
is / ea / id dēcollat
nōs dēcollāmus
vōs dēcollātis
eī / eae / ea dēcollant
Indicātīvus imperfectum
ego dēcollābam
dēcollābās
is / ea / id dēcollābat
nōs dēcollābāmus
vōs dēcollābātis
eī / eae / ea dēcollābant
Indicātīvus futūrum
ego dēcollābō
dēcollābis
is / ea / id dēcollābit
nōs dēcollābimus
vōs dēcollābitis
eī / eae / ea dēcollābunt
Indicātīvus perfectum
ego dēcollāvī
dēcollāvistī
is / ea / id dēcollāvit
nōs dēcollāvimus
vōs dēcollāvistis
eī / eae / ea dēcollāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dēcollāveram
dēcollāverās
is / ea / id dēcollāverat
nōs dēcollāverāmus
vōs dēcollāverātis
eī / eae / ea dēcollāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dēcollāverō
dēcollāveris
is / ea / id dēcollāverit
nōs dēcollāverimus
vōs dēcollāveritis
eī / eae / ea dēcollāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēcollem
dēcollēs
is / ea / id dēcollet
nōs dēcollēmus
vōs dēcollētis
eī / eae / ea dēcollent
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēcollārem
dēcollārēs
is / ea / id dēcollāret
nōs dēcollārēmus
vōs dēcollārētis
eī / eae / ea dēcollārent
Coniūnctīvus perfectum
ego dēcollāverim
dēcollāverīs
is / ea / id dēcollāverit
nōs dēcollāverīmus
vōs dēcollāverītis
eī / eae / ea dēcollāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dēcollāvissem
dēcollāvissēs
is / ea / id dēcollāvisset
nōs dēcollāvissēmus
vōs dēcollāvissētis
eī / eae / ea dēcollāvissent
Imperātīvus praesēns
dēcollā
vōs dēcollāte
Imperātīvus futūrum
dēcollātō
is / ea / id dēcollātō
vōs dēcollātōte
eī / eae / ea dēcollantō
Īnfīnītīvus praesēns
dēcollāre
Īnfīnītīvus perfectum
dēcollāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
dēcollātūrum esse
Participium praesēns
dēcollāns
Participium futūrum
dēcollātūrus
Gerundium (genitīvus)
dēcollandī
Gerundium (datīvus)
dēcollandō
Gerundium (accūsātīvus)
dēcollandum
Gerundium (ablātīvus)
dēcollandō
Supīnum (accūsātīvus)
dēcollātum
Supīnum (ablātīvus)
dēcollātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēcollor
dēcollāris
is / ea / id dēcollātur
nōs dēcollāmur
vōs dēcollāminī
eī / eae / ea dēcollantur
Indicātīvus imperfectum
ego dēcollābar
dēcollābāris
is / ea / id dēcollābātur
nōs dēcollābāmur
vōs dēcollābāminī
eī / eae / ea dēcollābantur
Indicātīvus futūrum
ego dēcollābor
dēcollāberis
is / ea / id dēcollābitur
nōs dēcollābimur
vōs dēcollābiminī
eī / eae / ea dēcollābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēcoller
dēcollēris
is / ea / id dēcollētur
nōs dēcollēmur
vōs dēcollēminī
eī / eae / ea dēcollentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēcollārer
dēcollārēris
is / ea / id dēcollārētur
nōs dēcollārēmur
vōs dēcollārēminī
eī / eae / ea dēcollārentur
Imperātīvus praesēns
dēcollāre
vōs dēcollāminī
Imperātīvus futūrum
dēcollātor
is / ea / id dēcollātor
eī / eae / ea dēcollantor
Īnfīnītīvus praesēns
dēcollārī
Īnfīnītīvus perfectum
dēcollātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
dēcollātum īrī
Participium perfectum
dēcollātus
Participium futūrum
dēcollandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary