HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← decollo — definition

Conjugation of decollo

Regular CEFR B1
[deːˈkɔl.loː]

to decapitate or behead Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēcollō
tū dēcollās
is / ea / id dēcollat
nōs dēcollāmus
vōs dēcollātis
eī / eae / ea dēcollant
Indicātīvus imperfectum
ego dēcollābam
tū dēcollābās
is / ea / id dēcollābat
nōs dēcollābāmus
vōs dēcollābātis
eī / eae / ea dēcollābant
Indicātīvus futūrum
ego dēcollābō
tū dēcollābis
is / ea / id dēcollābit
nōs dēcollābimus
vōs dēcollābitis
eī / eae / ea dēcollābunt
Indicātīvus perfectum
ego dēcollāvī
tū dēcollāvistī
is / ea / id dēcollāvit
nōs dēcollāvimus
vōs dēcollāvistis
eī / eae / ea dēcollāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dēcollāveram
tū dēcollāverās
is / ea / id dēcollāverat
nōs dēcollāverāmus
vōs dēcollāverātis
eī / eae / ea dēcollāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dēcollāverō
tū dēcollāveris
is / ea / id dēcollāverit
nōs dēcollāverimus
vōs dēcollāveritis
eī / eae / ea dēcollāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēcollem
tū dēcollēs
is / ea / id dēcollet
nōs dēcollēmus
vōs dēcollētis
eī / eae / ea dēcollent
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēcollārem
tū dēcollārēs
is / ea / id dēcollāret
nōs dēcollārēmus
vōs dēcollārētis
eī / eae / ea dēcollārent
Coniūnctīvus perfectum
ego dēcollāverim
tū dēcollāverīs
is / ea / id dēcollāverit
nōs dēcollāverīmus
vōs dēcollāverītis
eī / eae / ea dēcollāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dēcollāvissem
tū dēcollāvissēs
is / ea / id dēcollāvisset
nōs dēcollāvissēmus
vōs dēcollāvissētis
eī / eae / ea dēcollāvissent
Imperātīvus praesēns
tū dēcollā
vōs dēcollāte
Imperātīvus futūrum
tū dēcollātō
is / ea / id dēcollātō
vōs dēcollātōte
eī / eae / ea dēcollantō
Īnfīnītīvus praesēns
— dēcollāre
Īnfīnītīvus perfectum
— dēcollāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēcollātūrum esse
Participium praesēns
— dēcollāns
Participium futūrum
— dēcollātūrus
Gerundium (genitīvus)
— dēcollandī
Gerundium (datīvus)
— dēcollandō
Gerundium (accūsātīvus)
— dēcollandum
Gerundium (ablātīvus)
— dēcollandō
Supīnum (accūsātīvus)
— dēcollātum
Supīnum (ablātīvus)
— dēcollātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēcollor
tū dēcollāris
is / ea / id dēcollātur
nōs dēcollāmur
vōs dēcollāminī
eī / eae / ea dēcollantur
Indicātīvus imperfectum
ego dēcollābar
tū dēcollābāris
is / ea / id dēcollābātur
nōs dēcollābāmur
vōs dēcollābāminī
eī / eae / ea dēcollābantur
Indicātīvus futūrum
ego dēcollābor
tū dēcollāberis
is / ea / id dēcollābitur
nōs dēcollābimur
vōs dēcollābiminī
eī / eae / ea dēcollābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēcoller
tū dēcollēris
is / ea / id dēcollētur
nōs dēcollēmur
vōs dēcollēminī
eī / eae / ea dēcollentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēcollārer
tū dēcollārēris
is / ea / id dēcollārētur
nōs dēcollārēmur
vōs dēcollārēminī
eī / eae / ea dēcollārentur
Imperātīvus praesēns
tū dēcollāre
vōs dēcollāminī
Imperātīvus futūrum
tū dēcollātor
is / ea / id dēcollātor
eī / eae / ea dēcollantor
Īnfīnītīvus praesēns
— dēcollārī
Īnfīnītīvus perfectum
— dēcollātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēcollātum īrī
Participium perfectum
— dēcollātus
Participium futūrum
— dēcollandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary