HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← decerto — definition

Conjugation of decerto

Regular CEFR B1
[deːˈkɛr.toː]

to contend, dispute or argue Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēcertō
tū dēcertās
is / ea / id dēcertat
nōs dēcertāmus
vōs dēcertātis
eī / eae / ea dēcertant
Indicātīvus imperfectum
ego dēcertābam
tū dēcertābās
is / ea / id dēcertābat
nōs dēcertābāmus
vōs dēcertābātis
eī / eae / ea dēcertābant
Indicātīvus futūrum
ego dēcertābō
tū dēcertābis
is / ea / id dēcertābit
nōs dēcertābimus
vōs dēcertābitis
eī / eae / ea dēcertābunt
Indicātīvus perfectum
ego dēcertāvī
tū dēcertāvistī
is / ea / id dēcertāvit
nōs dēcertāvimus
vōs dēcertāvistis
eī / eae / ea dēcertāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dēcertāveram
tū dēcertāverās
is / ea / id dēcertāverat
nōs dēcertāverāmus
vōs dēcertāverātis
eī / eae / ea dēcertāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dēcertāverō
tū dēcertāveris
is / ea / id dēcertāverit
nōs dēcertāverimus
vōs dēcertāveritis
eī / eae / ea dēcertāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēcertem
tū dēcertēs
is / ea / id dēcertet
nōs dēcertēmus
vōs dēcertētis
eī / eae / ea dēcertent
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēcertārem
tū dēcertārēs
is / ea / id dēcertāret
nōs dēcertārēmus
vōs dēcertārētis
eī / eae / ea dēcertārent
Coniūnctīvus perfectum
ego dēcertāverim
tū dēcertāverīs
is / ea / id dēcertāverit
nōs dēcertāverīmus
vōs dēcertāverītis
eī / eae / ea dēcertāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dēcertāvissem
tū dēcertāvissēs
is / ea / id dēcertāvisset
nōs dēcertāvissēmus
vōs dēcertāvissētis
eī / eae / ea dēcertāvissent
Imperātīvus praesēns
tū dēcertā
vōs dēcertāte
Imperātīvus futūrum
tū dēcertātō
is / ea / id dēcertātō
vōs dēcertātōte
eī / eae / ea dēcertantō
Īnfīnītīvus praesēns
— dēcertāre
Īnfīnītīvus perfectum
— dēcertāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēcertātūrum esse
Participium praesēns
— dēcertāns
Participium futūrum
— dēcertātūrus
Gerundium (genitīvus)
— dēcertandī
Gerundium (datīvus)
— dēcertandō
Gerundium (accūsātīvus)
— dēcertandum
Gerundium (ablātīvus)
— dēcertandō
Supīnum (accūsātīvus)
— dēcertātum
Supīnum (ablātīvus)
— dēcertātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēcertor
tū dēcertāris
is / ea / id dēcertātur
nōs dēcertāmur
vōs dēcertāminī
eī / eae / ea dēcertantur
Indicātīvus imperfectum
ego dēcertābar
tū dēcertābāris
is / ea / id dēcertābātur
nōs dēcertābāmur
vōs dēcertābāminī
eī / eae / ea dēcertābantur
Indicātīvus futūrum
ego dēcertābor
tū dēcertāberis
is / ea / id dēcertābitur
nōs dēcertābimur
vōs dēcertābiminī
eī / eae / ea dēcertābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēcerter
tū dēcertēris
is / ea / id dēcertētur
nōs dēcertēmur
vōs dēcertēminī
eī / eae / ea dēcertentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēcertārer
tū dēcertārēris
is / ea / id dēcertārētur
nōs dēcertārēmur
vōs dēcertārēminī
eī / eae / ea dēcertārentur
Imperātīvus praesēns
tū dēcertāre
vōs dēcertāminī
Imperātīvus futūrum
tū dēcertātor
is / ea / id dēcertātor
eī / eae / ea dēcertantor
Īnfīnītīvus praesēns
— dēcertārī
Īnfīnītīvus perfectum
— dēcertātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēcertātum īrī
Participium perfectum
— dēcertātus
Participium futūrum
— dēcertandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary