HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← debeo — definition

Conjugation of debeo

Regular CEFR B1
[ˈdeː.be.oː]

to be bound, in duty bound to do something; "ought", "must", "should" Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēbeō
tū dēbēs
is / ea / id dēbet
nōs dēbēmus
vōs dēbētis
eī / eae / ea dēbent
Indicātīvus imperfectum
ego dēbēbam
tū dēbēbās
is / ea / id dēbēbat
nōs dēbēbāmus
vōs dēbēbātis
eī / eae / ea dēbēbant
Indicātīvus futūrum
ego dēbēbō
tū dēbēbis
is / ea / id dēbēbit
nōs dēbēbimus
vōs dēbēbitis
eī / eae / ea dēbēbunt
Indicātīvus perfectum
ego dēbuī
tū dēbuistī
is / ea / id dēbuit
nōs dēbuimus
vōs dēbuistis
eī / eae / ea dēbuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dēbueram
tū dēbuerās
is / ea / id dēbuerat
nōs dēbuerāmus
vōs dēbuerātis
eī / eae / ea dēbuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dēbuerō
tū dēbueris
is / ea / id dēbuerit
nōs dēbuerimus
vōs dēbueritis
eī / eae / ea dēbuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēbeam
tū dēbeās
is / ea / id dēbeat
nōs dēbeāmus
vōs dēbeātis
eī / eae / ea dēbeant
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēbērem
tū dēbērēs
is / ea / id dēbēret
nōs dēbērēmus
vōs dēbērētis
eī / eae / ea dēbērent
Coniūnctīvus perfectum
ego dēbuerim
tū dēbuerīs
is / ea / id dēbuerit
nōs dēbuerīmus
vōs dēbuerītis
eī / eae / ea dēbuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dēbuissem
tū dēbuissēs
is / ea / id dēbuisset
nōs dēbuissēmus
vōs dēbuissētis
eī / eae / ea dēbuissent
Imperātīvus praesēns
tū dēbē
vōs dēbēte
Imperātīvus futūrum
tū dēbētō
is / ea / id dēbētō
vōs dēbētōte
eī / eae / ea dēbentō
Īnfīnītīvus praesēns
— dēbēre
Īnfīnītīvus perfectum
— dēbuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēbitūrum esse
Participium praesēns
— dēbēns
Participium futūrum
— dēbitūrus
Gerundium (genitīvus)
— dēbendī
Gerundium (datīvus)
— dēbendō
Gerundium (accūsātīvus)
— dēbendum
Gerundium (ablātīvus)
— dēbendō
Supīnum (accūsātīvus)
— dēbitum
Supīnum (ablātīvus)
— dēbitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēbeor
tū dēbēris
is / ea / id dēbētur
nōs dēbēmur
vōs dēbēminī
eī / eae / ea dēbentur
Indicātīvus imperfectum
ego dēbēbar
tū dēbēbāris
is / ea / id dēbēbātur
nōs dēbēbāmur
vōs dēbēbāminī
eī / eae / ea dēbēbantur
Indicātīvus futūrum
ego dēbēbor
tū dēbēberis
is / ea / id dēbēbitur
nōs dēbēbimur
vōs dēbēbiminī
eī / eae / ea dēbēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēbear
tū dēbeāris
is / ea / id dēbeātur
nōs dēbeāmur
vōs dēbeāminī
eī / eae / ea dēbeantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēbērer
tū dēbērēris
is / ea / id dēbērētur
nōs dēbērēmur
vōs dēbērēminī
eī / eae / ea dēbērentur
Imperātīvus praesēns
tū dēbēre
vōs dēbēminī
Imperātīvus futūrum
tū dēbētor
is / ea / id dēbētor
eī / eae / ea dēbentor
Īnfīnītīvus praesēns
— dēbērī
Īnfīnītīvus perfectum
— dēbitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēbitum īrī
Participium perfectum
— dēbitus
Participium futūrum
— dēbendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary