Conjugation of debacchor
[deːˈbak.kʰɔr]to rave like the Bacchantes, to rage without control, to revel wildly Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | dēbacchor |
| tū | dēbacchāris |
| is / ea / id | dēbacchātur |
| nōs | dēbacchāmur |
| vōs | dēbacchāminī |
| eī / eae / ea | dēbacchantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | dēbacchābar |
| tū | dēbacchābāris |
| is / ea / id | dēbacchābātur |
| nōs | dēbacchābāmur |
| vōs | dēbacchābāminī |
| eī / eae / ea | dēbacchābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | dēbacchābor |
| tū | dēbacchāberis |
| is / ea / id | dēbacchābitur |
| nōs | dēbacchābimur |
| vōs | dēbacchābiminī |
| eī / eae / ea | dēbacchābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | dēbaccher |
| tū | dēbacchēris |
| is / ea / id | dēbacchētur |
| nōs | dēbacchēmur |
| vōs | dēbacchēminī |
| eī / eae / ea | dēbacchentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | dēbacchārer |
| tū | dēbacchārēris |
| is / ea / id | dēbacchārētur |
| nōs | dēbacchārēmur |
| vōs | dēbacchārēminī |
| eī / eae / ea | dēbacchārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | dēbacchāre |
| vōs | dēbacchāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | dēbacchātor |
| is / ea / id | dēbacchātor |
| eī / eae / ea | dēbacchantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | dēbacchārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | dēbacchātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | dēbacchātūrum esse |
Participium praesēns
| — | dēbacchāns |
Participium futūrum
| — | dēbacchātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | dēbacchandī |
Gerundium (datīvus)
| — | dēbacchandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | dēbacchandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | dēbacchandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | dēbacchātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | dēbacchātū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | dēbacchandus |