HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← dimico — definition

Conjugation of dimico

Regular CEFR B1
[ˈdiː.mɪ.koː]

to fight, battle or attack Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dīmicō
tū dīmicās
is / ea / id dīmicat
nōs dīmicāmus
vōs dīmicātis
eī / eae / ea dīmicant
Indicātīvus imperfectum
ego dīmicābam
tū dīmicābās
is / ea / id dīmicābat
nōs dīmicābāmus
vōs dīmicābātis
eī / eae / ea dīmicābant
Indicātīvus futūrum
ego dīmicābō
tū dīmicābis
is / ea / id dīmicābit
nōs dīmicābimus
vōs dīmicābitis
eī / eae / ea dīmicābunt
Indicātīvus perfectum
ego dīmicāvī
tū dīmicāvistī
is / ea / id dīmicāvit
nōs dīmicāvimus
vōs dīmicāvistis
eī / eae / ea dīmicāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dīmicāveram
tū dīmicāverās
is / ea / id dīmicāverat
nōs dīmicāverāmus
vōs dīmicāverātis
eī / eae / ea dīmicāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dīmicāverō
tū dīmicāveris
is / ea / id dīmicāverit
nōs dīmicāverimus
vōs dīmicāveritis
eī / eae / ea dīmicāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dīmicem
tū dīmicēs
is / ea / id dīmicet
nōs dīmicēmus
vōs dīmicētis
eī / eae / ea dīmicent
Coniūnctīvus imperfectum
ego dīmicārem
tū dīmicārēs
is / ea / id dīmicāret
nōs dīmicārēmus
vōs dīmicārētis
eī / eae / ea dīmicārent
Coniūnctīvus perfectum
ego dīmicāverim
tū dīmicāverīs
is / ea / id dīmicāverit
nōs dīmicāverīmus
vōs dīmicāverītis
eī / eae / ea dīmicāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dīmicāvissem
tū dīmicāvissēs
is / ea / id dīmicāvisset
nōs dīmicāvissēmus
vōs dīmicāvissētis
eī / eae / ea dīmicāvissent
Imperātīvus praesēns
tū dīmicā
vōs dīmicāte
Imperātīvus futūrum
tū dīmicātō
is / ea / id dīmicātō
vōs dīmicātōte
eī / eae / ea dīmicantō
Īnfīnītīvus praesēns
— dīmicāre
Īnfīnītīvus perfectum
— dīmicāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dīmicātūrum esse
Participium praesēns
— dīmicāns
Participium futūrum
— dīmicātūrus
Gerundium (genitīvus)
— dīmicandī
Gerundium (datīvus)
— dīmicandō
Gerundium (accūsātīvus)
— dīmicandum
Gerundium (ablātīvus)
— dīmicandō
Supīnum (accūsātīvus)
— dīmicātum
Supīnum (ablātīvus)
— dīmicātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dīmicor
tū dīmicāris
is / ea / id dīmicātur
nōs dīmicāmur
vōs dīmicāminī
eī / eae / ea dīmicantur
Indicātīvus imperfectum
ego dīmicābar
tū dīmicābāris
is / ea / id dīmicābātur
nōs dīmicābāmur
vōs dīmicābāminī
eī / eae / ea dīmicābantur
Indicātīvus futūrum
ego dīmicābor
tū dīmicāberis
is / ea / id dīmicābitur
nōs dīmicābimur
vōs dīmicābiminī
eī / eae / ea dīmicābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dīmicer
tū dīmicēris
is / ea / id dīmicētur
nōs dīmicēmur
vōs dīmicēminī
eī / eae / ea dīmicentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dīmicārer
tū dīmicārēris
is / ea / id dīmicārētur
nōs dīmicārēmur
vōs dīmicārēminī
eī / eae / ea dīmicārentur
Imperātīvus praesēns
tū dīmicāre
vōs dīmicāminī
Imperātīvus futūrum
tū dīmicātor
is / ea / id dīmicātor
eī / eae / ea dīmicantor
Īnfīnītīvus praesēns
— dīmicārī
Īnfīnītīvus perfectum
— dīmicātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dīmicātum īrī
Participium perfectum
— dīmicātus
Participium futūrum
— dīmicandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary