HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← designo — definition

Conjugation of designo

Regular CEFR B1
[deːˈsɪŋ.noː]

to outline, describe Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēsignō
tū dēsignās
is / ea / id dēsignat
nōs dēsignāmus
vōs dēsignātis
eī / eae / ea dēsignant
Indicātīvus imperfectum
ego dēsignābam
tū dēsignābās
is / ea / id dēsignābat
nōs dēsignābāmus
vōs dēsignābātis
eī / eae / ea dēsignābant
Indicātīvus futūrum
ego dēsignābō
tū dēsignābis
is / ea / id dēsignābit
nōs dēsignābimus
vōs dēsignābitis
eī / eae / ea dēsignābunt
Indicātīvus perfectum
ego dēsignāvī
tū dēsignāvistī
is / ea / id dēsignāvit
nōs dēsignāvimus
vōs dēsignāvistis
eī / eae / ea dēsignāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dēsignāveram
tū dēsignāverās
is / ea / id dēsignāverat
nōs dēsignāverāmus
vōs dēsignāverātis
eī / eae / ea dēsignāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dēsignāverō
tū dēsignāveris
is / ea / id dēsignāverit
nōs dēsignāverimus
vōs dēsignāveritis
eī / eae / ea dēsignāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēsignem
tū dēsignēs
is / ea / id dēsignet
nōs dēsignēmus
vōs dēsignētis
eī / eae / ea dēsignent
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēsignārem
tū dēsignārēs
is / ea / id dēsignāret
nōs dēsignārēmus
vōs dēsignārētis
eī / eae / ea dēsignārent
Coniūnctīvus perfectum
ego dēsignāverim
tū dēsignāverīs
is / ea / id dēsignāverit
nōs dēsignāverīmus
vōs dēsignāverītis
eī / eae / ea dēsignāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dēsignāvissem
tū dēsignāvissēs
is / ea / id dēsignāvisset
nōs dēsignāvissēmus
vōs dēsignāvissētis
eī / eae / ea dēsignāvissent
Imperātīvus praesēns
tū dēsignā
vōs dēsignāte
Imperātīvus futūrum
tū dēsignātō
is / ea / id dēsignātō
vōs dēsignātōte
eī / eae / ea dēsignantō
Īnfīnītīvus praesēns
— dēsignāre
Īnfīnītīvus perfectum
— dēsignāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēsignātūrum esse
Participium praesēns
— dēsignāns
Participium futūrum
— dēsignātūrus
Gerundium (genitīvus)
— dēsignandī
Gerundium (datīvus)
— dēsignandō
Gerundium (accūsātīvus)
— dēsignandum
Gerundium (ablātīvus)
— dēsignandō
Supīnum (accūsātīvus)
— dēsignātum
Supīnum (ablātīvus)
— dēsignātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēsignor
tū dēsignāris
is / ea / id dēsignātur
nōs dēsignāmur
vōs dēsignāminī
eī / eae / ea dēsignantur
Indicātīvus imperfectum
ego dēsignābar
tū dēsignābāris
is / ea / id dēsignābātur
nōs dēsignābāmur
vōs dēsignābāminī
eī / eae / ea dēsignābantur
Indicātīvus futūrum
ego dēsignābor
tū dēsignāberis
is / ea / id dēsignābitur
nōs dēsignābimur
vōs dēsignābiminī
eī / eae / ea dēsignābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēsigner
tū dēsignēris
is / ea / id dēsignētur
nōs dēsignēmur
vōs dēsignēminī
eī / eae / ea dēsignentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēsignārer
tū dēsignārēris
is / ea / id dēsignārētur
nōs dēsignārēmur
vōs dēsignārēminī
eī / eae / ea dēsignārentur
Imperātīvus praesēns
tū dēsignāre
vōs dēsignāminī
Imperātīvus futūrum
tū dēsignātor
is / ea / id dēsignātor
eī / eae / ea dēsignantor
Īnfīnītīvus praesēns
— dēsignārī
Īnfīnītīvus perfectum
— dēsignātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēsignātum īrī
Participium perfectum
— dēsignātus
Participium futūrum
— dēsignandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary