HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← deripio — definition

Conjugation of deripio

Regular CEFR B1
[deːˈrɪ.pi.oː]

to tear or snatch off or away; pull or tear down Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēripiō
tū dēripis
is / ea / id dēripit
nōs dēripimus
vōs dēripitis
eī / eae / ea dēripiunt
Indicātīvus imperfectum
ego dēripiēbam
tū dēripiēbās
is / ea / id dēripiēbat
nōs dēripiēbāmus
vōs dēripiēbātis
eī / eae / ea dēripiēbant
Indicātīvus futūrum
ego dēripiam
tū dēripiēs
is / ea / id dēripiet
nōs dēripiēmus
vōs dēripiētis
eī / eae / ea dēripient
Indicātīvus perfectum
ego dēripuī
tū dēripuistī
is / ea / id dēripuit
nōs dēripuimus
vōs dēripuistis
eī / eae / ea dēripuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dēripueram
tū dēripuerās
is / ea / id dēripuerat
nōs dēripuerāmus
vōs dēripuerātis
eī / eae / ea dēripuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dēripuerō
tū dēripueris
is / ea / id dēripuerit
nōs dēripuerimus
vōs dēripueritis
eī / eae / ea dēripuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēripiam
tū dēripiās
is / ea / id dēripiat
nōs dēripiāmus
vōs dēripiātis
eī / eae / ea dēripiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēriperem
tū dēriperēs
is / ea / id dēriperet
nōs dēriperēmus
vōs dēriperētis
eī / eae / ea dēriperent
Coniūnctīvus perfectum
ego dēripuerim
tū dēripuerīs
is / ea / id dēripuerit
nōs dēripuerīmus
vōs dēripuerītis
eī / eae / ea dēripuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dēripuissem
tū dēripuissēs
is / ea / id dēripuisset
nōs dēripuissēmus
vōs dēripuissētis
eī / eae / ea dēripuissent
Imperātīvus praesēns
tū dēripe
vōs dēripite
Imperātīvus futūrum
tū dēripitō
is / ea / id dēripitō
vōs dēripitōte
eī / eae / ea dēripiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— dēripere
Īnfīnītīvus perfectum
— dēripuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēreptūrum esse
Participium praesēns
— dēripiēns
Participium futūrum
— dēreptūrus
Gerundium (genitīvus)
— dēripiendī
Gerundium (datīvus)
— dēripiendō
Gerundium (accūsātīvus)
— dēripiendum
Gerundium (ablātīvus)
— dēripiendō
Supīnum (accūsātīvus)
— dēreptum
Supīnum (ablātīvus)
— dēreptū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēripior
tū dēriperis
is / ea / id dēripitur
nōs dēripimur
vōs dēripiminī
eī / eae / ea dēripiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego dēripiēbar
tū dēripiēbāris
is / ea / id dēripiēbātur
nōs dēripiēbāmur
vōs dēripiēbāminī
eī / eae / ea dēripiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego dēripiar
tū dēripiēris
is / ea / id dēripiētur
nōs dēripiēmur
vōs dēripiēminī
eī / eae / ea dēripientur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēripiar
tū dēripiāris
is / ea / id dēripiātur
nōs dēripiāmur
vōs dēripiāminī
eī / eae / ea dēripiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēriperer
tū dēriperēris
is / ea / id dēriperētur
nōs dēriperēmur
vōs dēriperēminī
eī / eae / ea dēriperentur
Imperātīvus praesēns
tū dēripere
vōs dēripiminī
Imperātīvus futūrum
tū dēripitor
is / ea / id dēripitor
eī / eae / ea dēripiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— dēripī
Īnfīnītīvus perfectum
— dēreptum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēreptum īrī
Participium perfectum
— dēreptus
Participium futūrum
— dēripiendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary