HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← demando — definition

Conjugation of demando

Regular CEFR B1
[deːˈman.doː]

to entrust, commit Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēmandō
tū dēmandās
is / ea / id dēmandat
nōs dēmandāmus
vōs dēmandātis
eī / eae / ea dēmandant
Indicātīvus imperfectum
ego dēmandābam
tū dēmandābās
is / ea / id dēmandābat
nōs dēmandābāmus
vōs dēmandābātis
eī / eae / ea dēmandābant
Indicātīvus futūrum
ego dēmandābō
tū dēmandābis
is / ea / id dēmandābit
nōs dēmandābimus
vōs dēmandābitis
eī / eae / ea dēmandābunt
Indicātīvus perfectum
ego dēmandāvī
tū dēmandāvistī
is / ea / id dēmandāvit
nōs dēmandāvimus
vōs dēmandāvistis
eī / eae / ea dēmandāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dēmandāveram
tū dēmandāverās
is / ea / id dēmandāverat
nōs dēmandāverāmus
vōs dēmandāverātis
eī / eae / ea dēmandāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dēmandāverō
tū dēmandāveris
is / ea / id dēmandāverit
nōs dēmandāverimus
vōs dēmandāveritis
eī / eae / ea dēmandāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēmandem
tū dēmandēs
is / ea / id dēmandet
nōs dēmandēmus
vōs dēmandētis
eī / eae / ea dēmandent
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēmandārem
tū dēmandārēs
is / ea / id dēmandāret
nōs dēmandārēmus
vōs dēmandārētis
eī / eae / ea dēmandārent
Coniūnctīvus perfectum
ego dēmandāverim
tū dēmandāverīs
is / ea / id dēmandāverit
nōs dēmandāverīmus
vōs dēmandāverītis
eī / eae / ea dēmandāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dēmandāvissem
tū dēmandāvissēs
is / ea / id dēmandāvisset
nōs dēmandāvissēmus
vōs dēmandāvissētis
eī / eae / ea dēmandāvissent
Imperātīvus praesēns
tū dēmandā
vōs dēmandāte
Imperātīvus futūrum
tū dēmandātō
is / ea / id dēmandātō
vōs dēmandātōte
eī / eae / ea dēmandantō
Īnfīnītīvus praesēns
— dēmandāre
Īnfīnītīvus perfectum
— dēmandāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēmandātūrum esse
Participium praesēns
— dēmandāns
Participium futūrum
— dēmandātūrus
Gerundium (genitīvus)
— dēmandandī
Gerundium (datīvus)
— dēmandandō
Gerundium (accūsātīvus)
— dēmandandum
Gerundium (ablātīvus)
— dēmandandō
Supīnum (accūsātīvus)
— dēmandātum
Supīnum (ablātīvus)
— dēmandātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēmandor
tū dēmandāris
is / ea / id dēmandātur
nōs dēmandāmur
vōs dēmandāminī
eī / eae / ea dēmandantur
Indicātīvus imperfectum
ego dēmandābar
tū dēmandābāris
is / ea / id dēmandābātur
nōs dēmandābāmur
vōs dēmandābāminī
eī / eae / ea dēmandābantur
Indicātīvus futūrum
ego dēmandābor
tū dēmandāberis
is / ea / id dēmandābitur
nōs dēmandābimur
vōs dēmandābiminī
eī / eae / ea dēmandābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēmander
tū dēmandēris
is / ea / id dēmandētur
nōs dēmandēmur
vōs dēmandēminī
eī / eae / ea dēmandentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēmandārer
tū dēmandārēris
is / ea / id dēmandārētur
nōs dēmandārēmur
vōs dēmandārēminī
eī / eae / ea dēmandārentur
Imperātīvus praesēns
tū dēmandāre
vōs dēmandāminī
Imperātīvus futūrum
tū dēmandātor
is / ea / id dēmandātor
eī / eae / ea dēmandantor
Īnfīnītīvus praesēns
— dēmandārī
Īnfīnītīvus perfectum
— dēmandātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēmandātum īrī
Participium perfectum
— dēmandātus
Participium futūrum
— dēmandandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary