HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← deflecto — definition

Conjugation of deflecto

Regular CEFR B2
[deːˈfɫɛk.toː]

to bend or turn downwards or away; to deflect Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēflectō
tū dēflectis
is / ea / id dēflectit
nōs dēflectimus
vōs dēflectitis
eī / eae / ea dēflectunt
Indicātīvus imperfectum
ego dēflectēbam
tū dēflectēbās
is / ea / id dēflectēbat
nōs dēflectēbāmus
vōs dēflectēbātis
eī / eae / ea dēflectēbant
Indicātīvus futūrum
ego dēflectam
tū dēflectēs
is / ea / id dēflectet
nōs dēflectēmus
vōs dēflectētis
eī / eae / ea dēflectent
Indicātīvus perfectum
ego dēflexī
tū dēflexistī
is / ea / id dēflexit
nōs dēfleximus
vōs dēflexistis
eī / eae / ea dēflexērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dēflexeram
tū dēflexerās
is / ea / id dēflexerat
nōs dēflexerāmus
vōs dēflexerātis
eī / eae / ea dēflexerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dēflexerō
tū dēflexeris
is / ea / id dēflexerit
nōs dēflexerimus
vōs dēflexeritis
eī / eae / ea dēflexerint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēflectam
tū dēflectās
is / ea / id dēflectat
nōs dēflectāmus
vōs dēflectātis
eī / eae / ea dēflectant
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēflecterem
tū dēflecterēs
is / ea / id dēflecteret
nōs dēflecterēmus
vōs dēflecterētis
eī / eae / ea dēflecterent
Coniūnctīvus perfectum
ego dēflexerim
tū dēflexerīs
is / ea / id dēflexerit
nōs dēflexerīmus
vōs dēflexerītis
eī / eae / ea dēflexerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dēflexissem
tū dēflexissēs
is / ea / id dēflexisset
nōs dēflexissēmus
vōs dēflexissētis
eī / eae / ea dēflexissent
Imperātīvus praesēns
tū dēflecte
vōs dēflectite
Imperātīvus futūrum
tū dēflectitō
is / ea / id dēflectitō
vōs dēflectitōte
eī / eae / ea dēflectuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— dēflectere
Īnfīnītīvus perfectum
— dēflexisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēflexūrum esse
Participium praesēns
— dēflectēns
Participium futūrum
— dēflexūrus
Gerundium (genitīvus)
— dēflectendī
Gerundium (datīvus)
— dēflectendō
Gerundium (accūsātīvus)
— dēflectendum
Gerundium (ablātīvus)
— dēflectendō
Supīnum (accūsātīvus)
— dēflexum
Supīnum (ablātīvus)
— dēflexū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēflector
tū dēflecteris
is / ea / id dēflectitur
nōs dēflectimur
vōs dēflectiminī
eī / eae / ea dēflectuntur
Indicātīvus imperfectum
ego dēflectēbar
tū dēflectēbāris
is / ea / id dēflectēbātur
nōs dēflectēbāmur
vōs dēflectēbāminī
eī / eae / ea dēflectēbantur
Indicātīvus futūrum
ego dēflectar
tū dēflectēris
is / ea / id dēflectētur
nōs dēflectēmur
vōs dēflectēminī
eī / eae / ea dēflectentur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēflectar
tū dēflectāris
is / ea / id dēflectātur
nōs dēflectāmur
vōs dēflectāminī
eī / eae / ea dēflectantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēflecterer
tū dēflecterēris
is / ea / id dēflecterētur
nōs dēflecterēmur
vōs dēflecterēminī
eī / eae / ea dēflecterentur
Imperātīvus praesēns
tū dēflectere
vōs dēflectiminī
Imperātīvus futūrum
tū dēflectitor
is / ea / id dēflectitor
eī / eae / ea dēflectuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— dēflectī
Īnfīnītīvus perfectum
— dēflexum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēflexum īrī
Participium perfectum
— dēflexus
Participium futūrum
— dēflectendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary