HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← defero — definition

Conjugation of defero

Regular CEFR B1
[ˈdeː.fɛ.roː]

to report someone's name before the praetor, as plaintiff or informer; indict, impeach, denounce, accuse Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēferō
tū dēfers
is / ea / id dēfert
nōs dēferimus
vōs dēfertis
eī / eae / ea dēferunt
Indicātīvus imperfectum
ego dēferēbam
tū dēferēbās
is / ea / id dēferēbat
nōs dēferēbāmus
vōs dēferēbātis
eī / eae / ea dēferēbant
Indicātīvus futūrum
ego dēferam
tū dēferēs
is / ea / id dēferet
nōs dēferēmus
vōs dēferētis
eī / eae / ea dēferent
Indicātīvus perfectum
ego dētulī
tū dētulistī
is / ea / id dētulit
nōs dētulimus
vōs dētulistis
eī / eae / ea dētulērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dētuleram
tū dētulerās
is / ea / id dētulerat
nōs dētulerāmus
vōs dētulerātis
eī / eae / ea dētulerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dētulerō
tū dētuleris
is / ea / id dētulerit
nōs dētulerimus
vōs dētuleritis
eī / eae / ea dētulerint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēferam
tū dēferās
is / ea / id dēferat
nōs dēferāmus
vōs dēferātis
eī / eae / ea dēferant
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēferrem
tū dēferrēs
is / ea / id dēferret
nōs dēferrēmus
vōs dēferrētis
eī / eae / ea dēferrent
Coniūnctīvus perfectum
ego dētulerim
tū dētulerīs
is / ea / id dētulerit
nōs dētulerīmus
vōs dētulerītis
eī / eae / ea dētulerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dētulissem
tū dētulissēs
is / ea / id dētulisset
nōs dētulissēmus
vōs dētulissētis
eī / eae / ea dētulissent
Imperātīvus praesēns
tū dēfer
vōs dēferte
Imperātīvus futūrum
tū dēfertō
is / ea / id dēfertō
vōs dēfertōte
eī / eae / ea dēferuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— dēferre
Īnfīnītīvus perfectum
— dētulisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēlātūrum esse
Participium praesēns
— dēferēns
Participium futūrum
— dēlātūrus
Gerundium (genitīvus)
— dēferendī
Gerundium (datīvus)
— dēferendō
Gerundium (accūsātīvus)
— dēferendum
Gerundium (ablātīvus)
— dēferendō
Supīnum (accūsātīvus)
— dēlātum
Supīnum (ablātīvus)
— dēlātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēferor
tū dēferris
is / ea / id dēfertur
nōs dēferimur
vōs dēferiminī
eī / eae / ea dēferuntur
Indicātīvus imperfectum
ego dēferēbar
tū dēferēbāris
is / ea / id dēferēbātur
nōs dēferēbāmur
vōs dēferēbāminī
eī / eae / ea dēferēbantur
Indicātīvus futūrum
ego dēferar
tū dēferēris
is / ea / id dēferētur
nōs dēferēmur
vōs dēferēminī
eī / eae / ea dēferentur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēferar
tū dēferāris
is / ea / id dēferātur
nōs dēferāmur
vōs dēferāminī
eī / eae / ea dēferantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēferrer
tū dēferrēris
is / ea / id dēferrētur
nōs dēferrēmur
vōs dēferrēminī
eī / eae / ea dēferrentur
Imperātīvus praesēns
tū dēferre
vōs dēferiminī
Imperātīvus futūrum
tū dēfertor
is / ea / id dēfertor
eī / eae / ea dēferuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— dēferrī
Īnfīnītīvus perfectum
— dēlātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēlātum īrī
Participium perfectum
— dēlātus
Participium futūrum
— dēferendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary