HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← defaeco — definition

Conjugation of defaeco

Regular CEFR B1
[deːˈfae̯.koː]

to cleanse from dregs Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēfaecō
tū dēfaecās
is / ea / id dēfaecat
nōs dēfaecāmus
vōs dēfaecātis
eī / eae / ea dēfaecant
Indicātīvus imperfectum
ego dēfaecābam
tū dēfaecābās
is / ea / id dēfaecābat
nōs dēfaecābāmus
vōs dēfaecābātis
eī / eae / ea dēfaecābant
Indicātīvus futūrum
ego dēfaecābō
tū dēfaecābis
is / ea / id dēfaecābit
nōs dēfaecābimus
vōs dēfaecābitis
eī / eae / ea dēfaecābunt
Indicātīvus perfectum
ego dēfaecāvī
tū dēfaecāvistī
is / ea / id dēfaecāvit
nōs dēfaecāvimus
vōs dēfaecāvistis
eī / eae / ea dēfaecāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dēfaecāveram
tū dēfaecāverās
is / ea / id dēfaecāverat
nōs dēfaecāverāmus
vōs dēfaecāverātis
eī / eae / ea dēfaecāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dēfaecāverō
tū dēfaecāveris
is / ea / id dēfaecāverit
nōs dēfaecāverimus
vōs dēfaecāveritis
eī / eae / ea dēfaecāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēfaecem
tū dēfaecēs
is / ea / id dēfaecet
nōs dēfaecēmus
vōs dēfaecētis
eī / eae / ea dēfaecent
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēfaecārem
tū dēfaecārēs
is / ea / id dēfaecāret
nōs dēfaecārēmus
vōs dēfaecārētis
eī / eae / ea dēfaecārent
Coniūnctīvus perfectum
ego dēfaecāverim
tū dēfaecāverīs
is / ea / id dēfaecāverit
nōs dēfaecāverīmus
vōs dēfaecāverītis
eī / eae / ea dēfaecāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dēfaecāvissem
tū dēfaecāvissēs
is / ea / id dēfaecāvisset
nōs dēfaecāvissēmus
vōs dēfaecāvissētis
eī / eae / ea dēfaecāvissent
Imperātīvus praesēns
tū dēfaecā
vōs dēfaecāte
Imperātīvus futūrum
tū dēfaecātō
is / ea / id dēfaecātō
vōs dēfaecātōte
eī / eae / ea dēfaecantō
Īnfīnītīvus praesēns
— dēfaecāre
Īnfīnītīvus perfectum
— dēfaecāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēfaecātūrum esse
Participium praesēns
— dēfaecāns
Participium futūrum
— dēfaecātūrus
Gerundium (genitīvus)
— dēfaecandī
Gerundium (datīvus)
— dēfaecandō
Gerundium (accūsātīvus)
— dēfaecandum
Gerundium (ablātīvus)
— dēfaecandō
Supīnum (accūsātīvus)
— dēfaecātum
Supīnum (ablātīvus)
— dēfaecātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēfaecor
tū dēfaecāris
is / ea / id dēfaecātur
nōs dēfaecāmur
vōs dēfaecāminī
eī / eae / ea dēfaecantur
Indicātīvus imperfectum
ego dēfaecābar
tū dēfaecābāris
is / ea / id dēfaecābātur
nōs dēfaecābāmur
vōs dēfaecābāminī
eī / eae / ea dēfaecābantur
Indicātīvus futūrum
ego dēfaecābor
tū dēfaecāberis
is / ea / id dēfaecābitur
nōs dēfaecābimur
vōs dēfaecābiminī
eī / eae / ea dēfaecābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēfaecer
tū dēfaecēris
is / ea / id dēfaecētur
nōs dēfaecēmur
vōs dēfaecēminī
eī / eae / ea dēfaecentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēfaecārer
tū dēfaecārēris
is / ea / id dēfaecārētur
nōs dēfaecārēmur
vōs dēfaecārēminī
eī / eae / ea dēfaecārentur
Imperātīvus praesēns
tū dēfaecāre
vōs dēfaecāminī
Imperātīvus futūrum
tū dēfaecātor
is / ea / id dēfaecātor
eī / eae / ea dēfaecantor
Īnfīnītīvus praesēns
— dēfaecārī
Īnfīnītīvus perfectum
— dēfaecātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēfaecātum īrī
Participium perfectum
— dēfaecātus
Participium futūrum
— dēfaecandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary