HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← deduco — definition

Conjugation of deduco

Regular CEFR B1
[deːˈduː.koː]

to lead or bring out or away, divert; escort, accompany, conduct (out of one's house as a mark of respect or for protection) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dēdūcō
tū dēdūcis
is / ea / id dēdūcit
nōs dēdūcimus
vōs dēdūcitis
eī / eae / ea dēdūcunt
Indicātīvus imperfectum
ego dēdūcēbam
tū dēdūcēbās
is / ea / id dēdūcēbat
nōs dēdūcēbāmus
vōs dēdūcēbātis
eī / eae / ea dēdūcēbant
Indicātīvus futūrum
ego dēdūcam
tū dēdūcēs
is / ea / id dēdūcet
nōs dēdūcēmus
vōs dēdūcētis
eī / eae / ea dēdūcent
Indicātīvus perfectum
ego dēdūxī
tū dēdūxistī
is / ea / id dēdūxit
nōs dēdūximus
vōs dēdūxistis
eī / eae / ea dēdūxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dēdūxeram
tū dēdūxerās
is / ea / id dēdūxerat
nōs dēdūxerāmus
vōs dēdūxerātis
eī / eae / ea dēdūxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dēdūxerō
tū dēdūxeris
is / ea / id dēdūxerit
nōs dēdūxerimus
vōs dēdūxeritis
eī / eae / ea dēdūxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego dēdūcam
tū dēdūcās
is / ea / id dēdūcat
nōs dēdūcāmus
vōs dēdūcātis
eī / eae / ea dēdūcant
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēdūcerem
tū dēdūcerēs
is / ea / id dēdūceret
nōs dēdūcerēmus
vōs dēdūcerētis
eī / eae / ea dēdūcerent
Coniūnctīvus perfectum
ego dēdūxerim
tū dēdūxerīs
is / ea / id dēdūxerit
nōs dēdūxerīmus
vōs dēdūxerītis
eī / eae / ea dēdūxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dēdūxissem
tū dēdūxissēs
is / ea / id dēdūxisset
nōs dēdūxissēmus
vōs dēdūxissētis
eī / eae / ea dēdūxissent
Imperātīvus praesēns
tū dēdūc
vōs dēdūcite
Imperātīvus futūrum
tū dēdūcitō
is / ea / id dēdūcitō
vōs dēdūcitōte
eī / eae / ea dēdūcuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— dēdūcere
Īnfīnītīvus perfectum
— dēdūxisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēductūrum esse
Participium praesēns
— dēdūcēns
Participium futūrum
— dēductūrus
Gerundium (genitīvus)
— dēdūcendī
Gerundium (datīvus)
— dēdūcendō
Gerundium (accūsātīvus)
— dēdūcendum
Gerundium (ablātīvus)
— dēdūcendō
Supīnum (accūsātīvus)
— dēductum
Supīnum (ablātīvus)
— dēductū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dēdūcor
tū dēdūceris
is / ea / id dēdūcitur
nōs dēdūcimur
vōs dēdūciminī
eī / eae / ea dēdūcuntur
Indicātīvus imperfectum
ego dēdūcēbar
tū dēdūcēbāris
is / ea / id dēdūcēbātur
nōs dēdūcēbāmur
vōs dēdūcēbāminī
eī / eae / ea dēdūcēbantur
Indicātīvus futūrum
ego dēdūcar
tū dēdūcēris
is / ea / id dēdūcētur
nōs dēdūcēmur
vōs dēdūcēminī
eī / eae / ea dēdūcentur
Coniūnctīvus praesēns
ego dēdūcar
tū dēdūcāris
is / ea / id dēdūcātur
nōs dēdūcāmur
vōs dēdūcāminī
eī / eae / ea dēdūcantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dēdūcerer
tū dēdūcerēris
is / ea / id dēdūcerētur
nōs dēdūcerēmur
vōs dēdūcerēminī
eī / eae / ea dēdūcerentur
Imperātīvus praesēns
tū dēdūcere
vōs dēdūciminī
Imperātīvus futūrum
tū dēdūcitor
is / ea / id dēdūcitor
eī / eae / ea dēdūcuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— dēdūcī
Īnfīnītīvus perfectum
— dēductum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dēductum īrī
Participium perfectum
— dēductus
Participium futūrum
— dēdūcendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary