HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← cumulo — definition

Conjugation of cumulo

Regular CEFR B1
[ˈkʊ.mʊ.ɫoː]

to heap, pile up, amass, accumulate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego cumulō
tū cumulās
is / ea / id cumulat
nōs cumulāmus
vōs cumulātis
eī / eae / ea cumulant
Indicātīvus imperfectum
ego cumulābam
tū cumulābās
is / ea / id cumulābat
nōs cumulābāmus
vōs cumulābātis
eī / eae / ea cumulābant
Indicātīvus futūrum
ego cumulābō
tū cumulābis
is / ea / id cumulābit
nōs cumulābimus
vōs cumulābitis
eī / eae / ea cumulābunt
Indicātīvus perfectum
ego cumulāvī
tū cumulāvistī
is / ea / id cumulāvit
nōs cumulāvimus
vōs cumulāvistis
eī / eae / ea cumulāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego cumulāveram
tū cumulāverās
is / ea / id cumulāverat
nōs cumulāverāmus
vōs cumulāverātis
eī / eae / ea cumulāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego cumulāverō
tū cumulāveris
is / ea / id cumulāverit
nōs cumulāverimus
vōs cumulāveritis
eī / eae / ea cumulāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego cumulem
tū cumulēs
is / ea / id cumulet
nōs cumulēmus
vōs cumulētis
eī / eae / ea cumulent
Coniūnctīvus imperfectum
ego cumulārem
tū cumulārēs
is / ea / id cumulāret
nōs cumulārēmus
vōs cumulārētis
eī / eae / ea cumulārent
Coniūnctīvus perfectum
ego cumulāverim
tū cumulāverīs
is / ea / id cumulāverit
nōs cumulāverīmus
vōs cumulāverītis
eī / eae / ea cumulāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego cumulāvissem
tū cumulāvissēs
is / ea / id cumulāvisset
nōs cumulāvissēmus
vōs cumulāvissētis
eī / eae / ea cumulāvissent
Imperātīvus praesēns
tū cumulā
vōs cumulāte
Imperātīvus futūrum
tū cumulātō
is / ea / id cumulātō
vōs cumulātōte
eī / eae / ea cumulantō
Īnfīnītīvus praesēns
— cumulāre
Īnfīnītīvus perfectum
— cumulāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— cumulātūrum esse
Participium praesēns
— cumulāns
Participium futūrum
— cumulātūrus
Gerundium (genitīvus)
— cumulandī
Gerundium (datīvus)
— cumulandō
Gerundium (accūsātīvus)
— cumulandum
Gerundium (ablātīvus)
— cumulandō
Supīnum (accūsātīvus)
— cumulātum
Supīnum (ablātīvus)
— cumulātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego cumulor
tū cumulāris
is / ea / id cumulātur
nōs cumulāmur
vōs cumulāminī
eī / eae / ea cumulantur
Indicātīvus imperfectum
ego cumulābar
tū cumulābāris
is / ea / id cumulābātur
nōs cumulābāmur
vōs cumulābāminī
eī / eae / ea cumulābantur
Indicātīvus futūrum
ego cumulābor
tū cumulāberis
is / ea / id cumulābitur
nōs cumulābimur
vōs cumulābiminī
eī / eae / ea cumulābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego cumuler
tū cumulēris
is / ea / id cumulētur
nōs cumulēmur
vōs cumulēminī
eī / eae / ea cumulentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego cumulārer
tū cumulārēris
is / ea / id cumulārētur
nōs cumulārēmur
vōs cumulārēminī
eī / eae / ea cumulārentur
Imperātīvus praesēns
tū cumulāre
vōs cumulāminī
Imperātīvus futūrum
tū cumulātor
is / ea / id cumulātor
eī / eae / ea cumulantor
Īnfīnītīvus praesēns
— cumulārī
Īnfīnītīvus perfectum
— cumulātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— cumulātum īrī
Participium perfectum
— cumulātus
Participium futūrum
— cumulandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary