HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← crimino — definition

Conjugation of crimino

Regular CEFR B1
[ˈkriː.mɪ.noː]

to accuse, indict Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego crīminō
tū crīminās
is / ea / id crīminat
nōs crīmināmus
vōs crīminātis
eī / eae / ea crīminant
Indicātīvus imperfectum
ego crīminābam
tū crīminābās
is / ea / id crīminābat
nōs crīminābāmus
vōs crīminābātis
eī / eae / ea crīminābant
Indicātīvus futūrum
ego crīminābō
tū crīminābis
is / ea / id crīminābit
nōs crīminābimus
vōs crīminābitis
eī / eae / ea crīminābunt
Indicātīvus perfectum
ego crīmināvī
tū crīmināvistī
is / ea / id crīmināvit
nōs crīmināvimus
vōs crīmināvistis
eī / eae / ea crīmināvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego crīmināveram
tū crīmināverās
is / ea / id crīmināverat
nōs crīmināverāmus
vōs crīmināverātis
eī / eae / ea crīmināverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego crīmināverō
tū crīmināveris
is / ea / id crīmināverit
nōs crīmināverimus
vōs crīmināveritis
eī / eae / ea crīmināverint
Coniūnctīvus praesēns
ego crīminem
tū crīminēs
is / ea / id crīminet
nōs crīminēmus
vōs crīminētis
eī / eae / ea crīminent
Coniūnctīvus imperfectum
ego crīminārem
tū crīminārēs
is / ea / id crīmināret
nōs crīminārēmus
vōs crīminārētis
eī / eae / ea crīminārent
Coniūnctīvus perfectum
ego crīmināverim
tū crīmināverīs
is / ea / id crīmināverit
nōs crīmināverīmus
vōs crīmināverītis
eī / eae / ea crīmināverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego crīmināvissem
tū crīmināvissēs
is / ea / id crīmināvisset
nōs crīmināvissēmus
vōs crīmināvissētis
eī / eae / ea crīmināvissent
Imperātīvus praesēns
tū crīminā
vōs crīmināte
Imperātīvus futūrum
tū crīminātō
is / ea / id crīminātō
vōs crīminātōte
eī / eae / ea crīminantō
Īnfīnītīvus praesēns
— crīmināre
Īnfīnītīvus perfectum
— crīmināvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— crīminātūrum esse
Participium praesēns
— crīmināns
Participium futūrum
— crīminātūrus
Gerundium (genitīvus)
— crīminandī
Gerundium (datīvus)
— crīminandō
Gerundium (accūsātīvus)
— crīminandum
Gerundium (ablātīvus)
— crīminandō
Supīnum (accūsātīvus)
— crīminātum
Supīnum (ablātīvus)
— crīminātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego crīminor
tū crīmināris
is / ea / id crīminātur
nōs crīmināmur
vōs crīmināminī
eī / eae / ea crīminantur
Indicātīvus imperfectum
ego crīminābar
tū crīminābāris
is / ea / id crīminābātur
nōs crīminābāmur
vōs crīminābāminī
eī / eae / ea crīminābantur
Indicātīvus futūrum
ego crīminābor
tū crīmināberis
is / ea / id crīminābitur
nōs crīminābimur
vōs crīminābiminī
eī / eae / ea crīminābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego crīminer
tū crīminēris
is / ea / id crīminētur
nōs crīminēmur
vōs crīminēminī
eī / eae / ea crīminentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego crīminārer
tū crīminārēris
is / ea / id crīminārētur
nōs crīminārēmur
vōs crīminārēminī
eī / eae / ea crīminārentur
Imperātīvus praesēns
tū crīmināre
vōs crīmināminī
Imperātīvus futūrum
tū crīminātor
is / ea / id crīminātor
eī / eae / ea crīminantor
Īnfīnītīvus praesēns
— crīminārī
Īnfīnītīvus perfectum
— crīminātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— crīminātum īrī
Participium perfectum
— crīminātus
Participium futūrum
— crīminandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary