HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← crimino — definición

Conjugation of crimino

Regular CEFR B1
/[ˈkriː.mɪ.noː]/

to accuse, indict Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego crīminō
crīminās
is / ea / id crīminat
nōs crīmināmus
vōs crīminātis
eī / eae / ea crīminant
Indicātīvus imperfectum
ego crīminābam
crīminābās
is / ea / id crīminābat
nōs crīminābāmus
vōs crīminābātis
eī / eae / ea crīminābant
Indicātīvus futūrum
ego crīminābō
crīminābis
is / ea / id crīminābit
nōs crīminābimus
vōs crīminābitis
eī / eae / ea crīminābunt
Indicātīvus perfectum
ego crīmināvī
crīmināvistī
is / ea / id crīmināvit
nōs crīmināvimus
vōs crīmināvistis
eī / eae / ea crīmināvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego crīmināveram
crīmināverās
is / ea / id crīmināverat
nōs crīmināverāmus
vōs crīmināverātis
eī / eae / ea crīmināverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego crīmināverō
crīmināveris
is / ea / id crīmināverit
nōs crīmināverimus
vōs crīmināveritis
eī / eae / ea crīmināverint
Coniūnctīvus praesēns
ego crīminem
crīminēs
is / ea / id crīminet
nōs crīminēmus
vōs crīminētis
eī / eae / ea crīminent
Coniūnctīvus imperfectum
ego crīminārem
crīminārēs
is / ea / id crīmināret
nōs crīminārēmus
vōs crīminārētis
eī / eae / ea crīminārent
Coniūnctīvus perfectum
ego crīmināverim
crīmināverīs
is / ea / id crīmināverit
nōs crīmināverīmus
vōs crīmināverītis
eī / eae / ea crīmināverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego crīmināvissem
crīmināvissēs
is / ea / id crīmināvisset
nōs crīmināvissēmus
vōs crīmināvissētis
eī / eae / ea crīmināvissent
Imperātīvus praesēns
crīminā
vōs crīmināte
Imperātīvus futūrum
crīminātō
is / ea / id crīminātō
vōs crīminātōte
eī / eae / ea crīminantō
Īnfīnītīvus praesēns
crīmināre
Īnfīnītīvus perfectum
crīmināvisse
Īnfīnītīvus futūrum
crīminātūrum esse
Participium praesēns
crīmināns
Participium futūrum
crīminātūrus
Gerundium (genitīvus)
crīminandī
Gerundium (datīvus)
crīminandō
Gerundium (accūsātīvus)
crīminandum
Gerundium (ablātīvus)
crīminandō
Supīnum (accūsātīvus)
crīminātum
Supīnum (ablātīvus)
crīminātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego crīminor
crīmināris
is / ea / id crīminātur
nōs crīmināmur
vōs crīmināminī
eī / eae / ea crīminantur
Indicātīvus imperfectum
ego crīminābar
crīminābāris
is / ea / id crīminābātur
nōs crīminābāmur
vōs crīminābāminī
eī / eae / ea crīminābantur
Indicātīvus futūrum
ego crīminābor
crīmināberis
is / ea / id crīminābitur
nōs crīminābimur
vōs crīminābiminī
eī / eae / ea crīminābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego crīminer
crīminēris
is / ea / id crīminētur
nōs crīminēmur
vōs crīminēminī
eī / eae / ea crīminentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego crīminārer
crīminārēris
is / ea / id crīminārētur
nōs crīminārēmur
vōs crīminārēminī
eī / eae / ea crīminārentur
Imperātīvus praesēns
crīmināre
vōs crīmināminī
Imperātīvus futūrum
crīminātor
is / ea / id crīminātor
eī / eae / ea crīminantor
Īnfīnītīvus praesēns
crīminārī
Īnfīnītīvus perfectum
crīminātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
crīminātum īrī
Participium perfectum
crīminātus
Participium futūrum
crīminandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary