HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← corripio — definition

Conjugation of corripio

Regular CEFR B2
[kɔrˈrɪ.pi.oː]

to seize or snatch up, catch, lay violent hands on, take hold of, grasp quickly Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego corripiō
tū corripis
is / ea / id corripit
nōs corripimus
vōs corripitis
eī / eae / ea corripiunt
Indicātīvus imperfectum
ego corripiēbam
tū corripiēbās
is / ea / id corripiēbat
nōs corripiēbāmus
vōs corripiēbātis
eī / eae / ea corripiēbant
Indicātīvus futūrum
ego corripiam
tū corripiēs
is / ea / id corripiet
nōs corripiēmus
vōs corripiētis
eī / eae / ea corripient
Indicātīvus perfectum
ego corripuī
tū corripuistī
is / ea / id corripuit
nōs corripuimus
vōs corripuistis
eī / eae / ea corripuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego corripueram
tū corripuerās
is / ea / id corripuerat
nōs corripuerāmus
vōs corripuerātis
eī / eae / ea corripuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego corripuerō
tū corripueris
is / ea / id corripuerit
nōs corripuerimus
vōs corripueritis
eī / eae / ea corripuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego corripiam
tū corripiās
is / ea / id corripiat
nōs corripiāmus
vōs corripiātis
eī / eae / ea corripiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego corriperem
tū corriperēs
is / ea / id corriperet
nōs corriperēmus
vōs corriperētis
eī / eae / ea corriperent
Coniūnctīvus perfectum
ego corripuerim
tū corripuerīs
is / ea / id corripuerit
nōs corripuerīmus
vōs corripuerītis
eī / eae / ea corripuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego corripuissem
tū corripuissēs
is / ea / id corripuisset
nōs corripuissēmus
vōs corripuissētis
eī / eae / ea corripuissent
Imperātīvus praesēns
tū corripe
vōs corripite
Imperātīvus futūrum
tū corripitō
is / ea / id corripitō
vōs corripitōte
eī / eae / ea corripiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— corripere
Īnfīnītīvus perfectum
— corripuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— correptūrum esse
Participium praesēns
— corripiēns
Participium futūrum
— correptūrus
Gerundium (genitīvus)
— corripiendī
Gerundium (datīvus)
— corripiendō
Gerundium (accūsātīvus)
— corripiendum
Gerundium (ablātīvus)
— corripiendō
Supīnum (accūsātīvus)
— correptum
Supīnum (ablātīvus)
— correptū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego corripior
tū corriperis
is / ea / id corripitur
nōs corripimur
vōs corripiminī
eī / eae / ea corripiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego corripiēbar
tū corripiēbāris
is / ea / id corripiēbātur
nōs corripiēbāmur
vōs corripiēbāminī
eī / eae / ea corripiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego corripiar
tū corripiēris
is / ea / id corripiētur
nōs corripiēmur
vōs corripiēminī
eī / eae / ea corripientur
Coniūnctīvus praesēns
ego corripiar
tū corripiāris
is / ea / id corripiātur
nōs corripiāmur
vōs corripiāminī
eī / eae / ea corripiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego corriperer
tū corriperēris
is / ea / id corriperētur
nōs corriperēmur
vōs corriperēminī
eī / eae / ea corriperentur
Imperātīvus praesēns
tū corripere
vōs corripiminī
Imperātīvus futūrum
tū corripitor
is / ea / id corripitor
eī / eae / ea corripiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— corripī
Īnfīnītīvus perfectum
— correptum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— correptum īrī
Participium perfectum
— correptus
Participium futūrum
— corripiendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary