HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← corrigo — definition

Conjugation of corrigo

Regular CEFR B1
[ˈkɔr.rɪ.ɡoː]

to make alterations or improvements in, amend, reform Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego corrigō
tū corrigis
is / ea / id corrigit
nōs corrigimus
vōs corrigitis
eī / eae / ea corrigunt
Indicātīvus imperfectum
ego corrigēbam
tū corrigēbās
is / ea / id corrigēbat
nōs corrigēbāmus
vōs corrigēbātis
eī / eae / ea corrigēbant
Indicātīvus futūrum
ego corrigam
tū corrigēs
is / ea / id corriget
nōs corrigēmus
vōs corrigētis
eī / eae / ea corrigent
Indicātīvus perfectum
ego corrēxī
tū corrēxistī
is / ea / id corrēxit
nōs corrēximus
vōs corrēxistis
eī / eae / ea corrēxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego corrēxeram
tū corrēxerās
is / ea / id corrēxerat
nōs corrēxerāmus
vōs corrēxerātis
eī / eae / ea corrēxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego corrēxerō
tū corrēxeris
is / ea / id corrēxerit
nōs corrēxerimus
vōs corrēxeritis
eī / eae / ea corrēxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego corrigam
tū corrigās
is / ea / id corrigat
nōs corrigāmus
vōs corrigātis
eī / eae / ea corrigant
Coniūnctīvus imperfectum
ego corrigerem
tū corrigerēs
is / ea / id corrigeret
nōs corrigerēmus
vōs corrigerētis
eī / eae / ea corrigerent
Coniūnctīvus perfectum
ego corrēxerim
tū corrēxerīs
is / ea / id corrēxerit
nōs corrēxerīmus
vōs corrēxerītis
eī / eae / ea corrēxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego corrēxissem
tū corrēxissēs
is / ea / id corrēxisset
nōs corrēxissēmus
vōs corrēxissētis
eī / eae / ea corrēxissent
Imperātīvus praesēns
tū corrige
vōs corrigite
Imperātīvus futūrum
tū corrigitō
is / ea / id corrigitō
vōs corrigitōte
eī / eae / ea corriguntō
Īnfīnītīvus praesēns
— corrigere
Īnfīnītīvus perfectum
— corrēxisse
Īnfīnītīvus futūrum
— corrēctūrum esse
Participium praesēns
— corrigēns
Participium futūrum
— corrēctūrus
Gerundium (genitīvus)
— corrigendī
Gerundium (datīvus)
— corrigendō
Gerundium (accūsātīvus)
— corrigendum
Gerundium (ablātīvus)
— corrigendō
Supīnum (accūsātīvus)
— corrēctum
Supīnum (ablātīvus)
— corrēctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego corrigor
tū corrigeris
is / ea / id corrigitur
nōs corrigimur
vōs corrigiminī
eī / eae / ea corriguntur
Indicātīvus imperfectum
ego corrigēbar
tū corrigēbāris
is / ea / id corrigēbātur
nōs corrigēbāmur
vōs corrigēbāminī
eī / eae / ea corrigēbantur
Indicātīvus futūrum
ego corrigar
tū corrigēris
is / ea / id corrigētur
nōs corrigēmur
vōs corrigēminī
eī / eae / ea corrigentur
Coniūnctīvus praesēns
ego corrigar
tū corrigāris
is / ea / id corrigātur
nōs corrigāmur
vōs corrigāminī
eī / eae / ea corrigantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego corrigerer
tū corrigerēris
is / ea / id corrigerētur
nōs corrigerēmur
vōs corrigerēminī
eī / eae / ea corrigerentur
Imperātīvus praesēns
tū corrigere
vōs corrigiminī
Imperātīvus futūrum
tū corrigitor
is / ea / id corrigitor
eī / eae / ea corriguntor
Īnfīnītīvus praesēns
— corrigī
Īnfīnītīvus perfectum
— corrēctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— corrēctum īrī
Participium perfectum
— corrēctus
Participium futūrum
— corrigendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary