HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← convolvo — definición

Conjugation of convolvo

Regular CEFR B2
/[kɔnˈwɔɫ.woː]/

to roll together, up or around; coil, wrap Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego convolvō
convolvis
is / ea / id convolvit
nōs convolvimus
vōs convolvitis
eī / eae / ea convolvunt
Indicātīvus imperfectum
ego convolvēbam
convolvēbās
is / ea / id convolvēbat
nōs convolvēbāmus
vōs convolvēbātis
eī / eae / ea convolvēbant
Indicātīvus futūrum
ego convolvam
convolvēs
is / ea / id convolvet
nōs convolvēmus
vōs convolvētis
eī / eae / ea convolvent
Indicātīvus perfectum
ego convolvī
convolvistī
is / ea / id convolvit
nōs convolvimus
vōs convolvistis
eī / eae / ea convolvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego convolveram
convolverās
is / ea / id convolverat
nōs convolverāmus
vōs convolverātis
eī / eae / ea convolverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego convolverō
convolveris
is / ea / id convolverit
nōs convolverimus
vōs convolveritis
eī / eae / ea convolverint
Coniūnctīvus praesēns
ego convolvam
convolvās
is / ea / id convolvat
nōs convolvāmus
vōs convolvātis
eī / eae / ea convolvant
Coniūnctīvus imperfectum
ego convolverem
convolverēs
is / ea / id convolveret
nōs convolverēmus
vōs convolverētis
eī / eae / ea convolverent
Coniūnctīvus perfectum
ego convolverim
convolverīs
is / ea / id convolverit
nōs convolverīmus
vōs convolverītis
eī / eae / ea convolverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego convolvissem
convolvissēs
is / ea / id convolvisset
nōs convolvissēmus
vōs convolvissētis
eī / eae / ea convolvissent
Imperātīvus praesēns
convolve
vōs convolvite
Imperātīvus futūrum
convolvitō
is / ea / id convolvitō
vōs convolvitōte
eī / eae / ea convolvuntō
Īnfīnītīvus praesēns
convolvere
Īnfīnītīvus perfectum
convolvisse
Īnfīnītīvus futūrum
convolūtūrum esse
Participium praesēns
convolvēns
Participium futūrum
convolūtūrus
Gerundium (genitīvus)
convolvendī
Gerundium (datīvus)
convolvendō
Gerundium (accūsātīvus)
convolvendum
Gerundium (ablātīvus)
convolvendō
Supīnum (accūsātīvus)
convolūtum
Supīnum (ablātīvus)
convolūtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego convolvor
convolveris
is / ea / id convolvitur
nōs convolvimur
vōs convolviminī
eī / eae / ea convolvuntur
Indicātīvus imperfectum
ego convolvēbar
convolvēbāris
is / ea / id convolvēbātur
nōs convolvēbāmur
vōs convolvēbāminī
eī / eae / ea convolvēbantur
Indicātīvus futūrum
ego convolvar
convolvēris
is / ea / id convolvētur
nōs convolvēmur
vōs convolvēminī
eī / eae / ea convolventur
Coniūnctīvus praesēns
ego convolvar
convolvāris
is / ea / id convolvātur
nōs convolvāmur
vōs convolvāminī
eī / eae / ea convolvantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego convolverer
convolverēris
is / ea / id convolverētur
nōs convolverēmur
vōs convolverēminī
eī / eae / ea convolverentur
Imperātīvus praesēns
convolvere
vōs convolviminī
Imperātīvus futūrum
convolvitor
is / ea / id convolvitor
eī / eae / ea convolvuntor
Īnfīnītīvus praesēns
convolvī
Īnfīnītīvus perfectum
convolūtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
convolūtum īrī
Participium perfectum
convolūtus
Participium futūrum
convolvendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary