HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← convolvo — definition

Conjugation of convolvo

Regular CEFR B2
[kɔnˈwɔɫ.woː]

to roll together, up or around; coil, wrap Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego convolvō
tū convolvis
is / ea / id convolvit
nōs convolvimus
vōs convolvitis
eī / eae / ea convolvunt
Indicātīvus imperfectum
ego convolvēbam
tū convolvēbās
is / ea / id convolvēbat
nōs convolvēbāmus
vōs convolvēbātis
eī / eae / ea convolvēbant
Indicātīvus futūrum
ego convolvam
tū convolvēs
is / ea / id convolvet
nōs convolvēmus
vōs convolvētis
eī / eae / ea convolvent
Indicātīvus perfectum
ego convolvī
tū convolvistī
is / ea / id convolvit
nōs convolvimus
vōs convolvistis
eī / eae / ea convolvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego convolveram
tū convolverās
is / ea / id convolverat
nōs convolverāmus
vōs convolverātis
eī / eae / ea convolverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego convolverō
tū convolveris
is / ea / id convolverit
nōs convolverimus
vōs convolveritis
eī / eae / ea convolverint
Coniūnctīvus praesēns
ego convolvam
tū convolvās
is / ea / id convolvat
nōs convolvāmus
vōs convolvātis
eī / eae / ea convolvant
Coniūnctīvus imperfectum
ego convolverem
tū convolverēs
is / ea / id convolveret
nōs convolverēmus
vōs convolverētis
eī / eae / ea convolverent
Coniūnctīvus perfectum
ego convolverim
tū convolverīs
is / ea / id convolverit
nōs convolverīmus
vōs convolverītis
eī / eae / ea convolverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego convolvissem
tū convolvissēs
is / ea / id convolvisset
nōs convolvissēmus
vōs convolvissētis
eī / eae / ea convolvissent
Imperātīvus praesēns
tū convolve
vōs convolvite
Imperātīvus futūrum
tū convolvitō
is / ea / id convolvitō
vōs convolvitōte
eī / eae / ea convolvuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— convolvere
Īnfīnītīvus perfectum
— convolvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— convolūtūrum esse
Participium praesēns
— convolvēns
Participium futūrum
— convolūtūrus
Gerundium (genitīvus)
— convolvendī
Gerundium (datīvus)
— convolvendō
Gerundium (accūsātīvus)
— convolvendum
Gerundium (ablātīvus)
— convolvendō
Supīnum (accūsātīvus)
— convolūtum
Supīnum (ablātīvus)
— convolūtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego convolvor
tū convolveris
is / ea / id convolvitur
nōs convolvimur
vōs convolviminī
eī / eae / ea convolvuntur
Indicātīvus imperfectum
ego convolvēbar
tū convolvēbāris
is / ea / id convolvēbātur
nōs convolvēbāmur
vōs convolvēbāminī
eī / eae / ea convolvēbantur
Indicātīvus futūrum
ego convolvar
tū convolvēris
is / ea / id convolvētur
nōs convolvēmur
vōs convolvēminī
eī / eae / ea convolventur
Coniūnctīvus praesēns
ego convolvar
tū convolvāris
is / ea / id convolvātur
nōs convolvāmur
vōs convolvāminī
eī / eae / ea convolvantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego convolverer
tū convolverēris
is / ea / id convolverētur
nōs convolverēmur
vōs convolverēminī
eī / eae / ea convolverentur
Imperātīvus praesēns
tū convolvere
vōs convolviminī
Imperātīvus futūrum
tū convolvitor
is / ea / id convolvitor
eī / eae / ea convolvuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— convolvī
Īnfīnītīvus perfectum
— convolūtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— convolūtum īrī
Participium perfectum
— convolūtus
Participium futūrum
— convolvendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary