HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← convolo — definition

Conjugation of convolo

Regular CEFR B1
[ˈkɔn.wɔ.ɫoː]

to fly or flock together with others Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego convolō
tū convolās
is / ea / id convolat
nōs convolāmus
vōs convolātis
eī / eae / ea convolant
Indicātīvus imperfectum
ego convolābam
tū convolābās
is / ea / id convolābat
nōs convolābāmus
vōs convolābātis
eī / eae / ea convolābant
Indicātīvus futūrum
ego convolābō
tū convolābis
is / ea / id convolābit
nōs convolābimus
vōs convolābitis
eī / eae / ea convolābunt
Indicātīvus perfectum
ego convolāvī
tū convolāvistī
is / ea / id convolāvit
nōs convolāvimus
vōs convolāvistis
eī / eae / ea convolāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego convolāveram
tū convolāverās
is / ea / id convolāverat
nōs convolāverāmus
vōs convolāverātis
eī / eae / ea convolāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego convolāverō
tū convolāveris
is / ea / id convolāverit
nōs convolāverimus
vōs convolāveritis
eī / eae / ea convolāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego convolem
tū convolēs
is / ea / id convolet
nōs convolēmus
vōs convolētis
eī / eae / ea convolent
Coniūnctīvus imperfectum
ego convolārem
tū convolārēs
is / ea / id convolāret
nōs convolārēmus
vōs convolārētis
eī / eae / ea convolārent
Coniūnctīvus perfectum
ego convolāverim
tū convolāverīs
is / ea / id convolāverit
nōs convolāverīmus
vōs convolāverītis
eī / eae / ea convolāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego convolāvissem
tū convolāvissēs
is / ea / id convolāvisset
nōs convolāvissēmus
vōs convolāvissētis
eī / eae / ea convolāvissent
Imperātīvus praesēns
tū convolā
vōs convolāte
Imperātīvus futūrum
tū convolātō
is / ea / id convolātō
vōs convolātōte
eī / eae / ea convolantō
Īnfīnītīvus praesēns
— convolāre
Īnfīnītīvus perfectum
— convolāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— convolātūrum esse
Participium praesēns
— convolāns
Participium futūrum
— convolātūrus
Gerundium (genitīvus)
— convolandī
Gerundium (datīvus)
— convolandō
Gerundium (accūsātīvus)
— convolandum
Gerundium (ablātīvus)
— convolandō
Supīnum (accūsātīvus)
— convolātum
Supīnum (ablātīvus)
— convolātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego convolor
tū convolāris
is / ea / id convolātur
nōs convolāmur
vōs convolāminī
eī / eae / ea convolantur
Indicātīvus imperfectum
ego convolābar
tū convolābāris
is / ea / id convolābātur
nōs convolābāmur
vōs convolābāminī
eī / eae / ea convolābantur
Indicātīvus futūrum
ego convolābor
tū convolāberis
is / ea / id convolābitur
nōs convolābimur
vōs convolābiminī
eī / eae / ea convolābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego convoler
tū convolēris
is / ea / id convolētur
nōs convolēmur
vōs convolēminī
eī / eae / ea convolentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego convolārer
tū convolārēris
is / ea / id convolārētur
nōs convolārēmur
vōs convolārēminī
eī / eae / ea convolārentur
Imperātīvus praesēns
tū convolāre
vōs convolāminī
Imperātīvus futūrum
tū convolātor
is / ea / id convolātor
eī / eae / ea convolantor
Īnfīnītīvus praesēns
— convolārī
Īnfīnītīvus perfectum
— convolātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— convolātum īrī
Participium perfectum
— convolātus
Participium futūrum
— convolandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary