HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← convolo — definición

Conjugation of convolo

Regular CEFR B1
/[ˈkɔn.wɔ.ɫoː]/

to fly or flock together with others Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego convolō
convolās
is / ea / id convolat
nōs convolāmus
vōs convolātis
eī / eae / ea convolant
Indicātīvus imperfectum
ego convolābam
convolābās
is / ea / id convolābat
nōs convolābāmus
vōs convolābātis
eī / eae / ea convolābant
Indicātīvus futūrum
ego convolābō
convolābis
is / ea / id convolābit
nōs convolābimus
vōs convolābitis
eī / eae / ea convolābunt
Indicātīvus perfectum
ego convolāvī
convolāvistī
is / ea / id convolāvit
nōs convolāvimus
vōs convolāvistis
eī / eae / ea convolāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego convolāveram
convolāverās
is / ea / id convolāverat
nōs convolāverāmus
vōs convolāverātis
eī / eae / ea convolāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego convolāverō
convolāveris
is / ea / id convolāverit
nōs convolāverimus
vōs convolāveritis
eī / eae / ea convolāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego convolem
convolēs
is / ea / id convolet
nōs convolēmus
vōs convolētis
eī / eae / ea convolent
Coniūnctīvus imperfectum
ego convolārem
convolārēs
is / ea / id convolāret
nōs convolārēmus
vōs convolārētis
eī / eae / ea convolārent
Coniūnctīvus perfectum
ego convolāverim
convolāverīs
is / ea / id convolāverit
nōs convolāverīmus
vōs convolāverītis
eī / eae / ea convolāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego convolāvissem
convolāvissēs
is / ea / id convolāvisset
nōs convolāvissēmus
vōs convolāvissētis
eī / eae / ea convolāvissent
Imperātīvus praesēns
convolā
vōs convolāte
Imperātīvus futūrum
convolātō
is / ea / id convolātō
vōs convolātōte
eī / eae / ea convolantō
Īnfīnītīvus praesēns
convolāre
Īnfīnītīvus perfectum
convolāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
convolātūrum esse
Participium praesēns
convolāns
Participium futūrum
convolātūrus
Gerundium (genitīvus)
convolandī
Gerundium (datīvus)
convolandō
Gerundium (accūsātīvus)
convolandum
Gerundium (ablātīvus)
convolandō
Supīnum (accūsātīvus)
convolātum
Supīnum (ablātīvus)
convolātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego convolor
convolāris
is / ea / id convolātur
nōs convolāmur
vōs convolāminī
eī / eae / ea convolantur
Indicātīvus imperfectum
ego convolābar
convolābāris
is / ea / id convolābātur
nōs convolābāmur
vōs convolābāminī
eī / eae / ea convolābantur
Indicātīvus futūrum
ego convolābor
convolāberis
is / ea / id convolābitur
nōs convolābimur
vōs convolābiminī
eī / eae / ea convolābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego convoler
convolēris
is / ea / id convolētur
nōs convolēmur
vōs convolēminī
eī / eae / ea convolentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego convolārer
convolārēris
is / ea / id convolārētur
nōs convolārēmur
vōs convolārēminī
eī / eae / ea convolārentur
Imperātīvus praesēns
convolāre
vōs convolāminī
Imperātīvus futūrum
convolātor
is / ea / id convolātor
eī / eae / ea convolantor
Īnfīnītīvus praesēns
convolārī
Īnfīnītīvus perfectum
convolātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
convolātum īrī
Participium perfectum
convolātus
Participium futūrum
convolandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary