HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← convoco — definition

Conjugation of convoco

Regular CEFR B1
[ˈkɔn.wɔ.koː]

Equivalent to 'summon': A fine; a fee or monetary penalty incurred for breaking the law; usually for a minor offence such as a traffic violation. Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego convocō
tū convocās
is / ea / id convocat
nōs convocāmus
vōs convocātis
eī / eae / ea convocant
Indicātīvus imperfectum
ego convocābam
tū convocābās
is / ea / id convocābat
nōs convocābāmus
vōs convocābātis
eī / eae / ea convocābant
Indicātīvus futūrum
ego convocābō
tū convocābis
is / ea / id convocābit
nōs convocābimus
vōs convocābitis
eī / eae / ea convocābunt
Indicātīvus perfectum
ego convocāvī
tū convocāvistī
is / ea / id convocāvit
nōs convocāvimus
vōs convocāvistis
eī / eae / ea convocāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego convocāveram
tū convocāverās
is / ea / id convocāverat
nōs convocāverāmus
vōs convocāverātis
eī / eae / ea convocāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego convocāverō
tū convocāveris
is / ea / id convocāverit
nōs convocāverimus
vōs convocāveritis
eī / eae / ea convocāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego convocem
tū convocēs
is / ea / id convocet
nōs convocēmus
vōs convocētis
eī / eae / ea convocent
Coniūnctīvus imperfectum
ego convocārem
tū convocārēs
is / ea / id convocāret
nōs convocārēmus
vōs convocārētis
eī / eae / ea convocārent
Coniūnctīvus perfectum
ego convocāverim
tū convocāverīs
is / ea / id convocāverit
nōs convocāverīmus
vōs convocāverītis
eī / eae / ea convocāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego convocāvissem
tū convocāvissēs
is / ea / id convocāvisset
nōs convocāvissēmus
vōs convocāvissētis
eī / eae / ea convocāvissent
Imperātīvus praesēns
tū convocā
vōs convocāte
Imperātīvus futūrum
tū convocātō
is / ea / id convocātō
vōs convocātōte
eī / eae / ea convocantō
Īnfīnītīvus praesēns
— convocāre
Īnfīnītīvus perfectum
— convocāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— convocātūrum esse
Participium praesēns
— convocāns
Participium futūrum
— convocātūrus
Gerundium (genitīvus)
— convocandī
Gerundium (datīvus)
— convocandō
Gerundium (accūsātīvus)
— convocandum
Gerundium (ablātīvus)
— convocandō
Supīnum (accūsātīvus)
— convocātum
Supīnum (ablātīvus)
— convocātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego convocor
tū convocāris
is / ea / id convocātur
nōs convocāmur
vōs convocāminī
eī / eae / ea convocantur
Indicātīvus imperfectum
ego convocābar
tū convocābāris
is / ea / id convocābātur
nōs convocābāmur
vōs convocābāminī
eī / eae / ea convocābantur
Indicātīvus futūrum
ego convocābor
tū convocāberis
is / ea / id convocābitur
nōs convocābimur
vōs convocābiminī
eī / eae / ea convocābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego convocer
tū convocēris
is / ea / id convocētur
nōs convocēmur
vōs convocēminī
eī / eae / ea convocentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego convocārer
tū convocārēris
is / ea / id convocārētur
nōs convocārēmur
vōs convocārēminī
eī / eae / ea convocārentur
Imperātīvus praesēns
tū convocāre
vōs convocāminī
Imperātīvus futūrum
tū convocātor
is / ea / id convocātor
eī / eae / ea convocantor
Īnfīnītīvus praesēns
— convocārī
Īnfīnītīvus perfectum
— convocātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— convocātum īrī
Participium perfectum
— convocātus
Participium futūrum
— convocandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary