Conjugation of convoco
/[ˈkɔn.wɔ.koː]/Equivalent to 'summon': A fine; a fee or monetary penalty incurred for breaking the law; usually for a minor offence such as a traffic violation. Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | convocō |
| tū | convocās |
| is / ea / id | convocat |
| nōs | convocāmus |
| vōs | convocātis |
| eī / eae / ea | convocant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | convocābam |
| tū | convocābās |
| is / ea / id | convocābat |
| nōs | convocābāmus |
| vōs | convocābātis |
| eī / eae / ea | convocābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | convocābō |
| tū | convocābis |
| is / ea / id | convocābit |
| nōs | convocābimus |
| vōs | convocābitis |
| eī / eae / ea | convocābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | convocāvī |
| tū | convocāvistī |
| is / ea / id | convocāvit |
| nōs | convocāvimus |
| vōs | convocāvistis |
| eī / eae / ea | convocāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | convocāveram |
| tū | convocāverās |
| is / ea / id | convocāverat |
| nōs | convocāverāmus |
| vōs | convocāverātis |
| eī / eae / ea | convocāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | convocāverō |
| tū | convocāveris |
| is / ea / id | convocāverit |
| nōs | convocāverimus |
| vōs | convocāveritis |
| eī / eae / ea | convocāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | convocem |
| tū | convocēs |
| is / ea / id | convocet |
| nōs | convocēmus |
| vōs | convocētis |
| eī / eae / ea | convocent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | convocārem |
| tū | convocārēs |
| is / ea / id | convocāret |
| nōs | convocārēmus |
| vōs | convocārētis |
| eī / eae / ea | convocārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | convocāverim |
| tū | convocāverīs |
| is / ea / id | convocāverit |
| nōs | convocāverīmus |
| vōs | convocāverītis |
| eī / eae / ea | convocāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | convocāvissem |
| tū | convocāvissēs |
| is / ea / id | convocāvisset |
| nōs | convocāvissēmus |
| vōs | convocāvissētis |
| eī / eae / ea | convocāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | convocā |
| vōs | convocāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | convocātō |
| is / ea / id | convocātō |
| vōs | convocātōte |
| eī / eae / ea | convocantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | convocāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | convocāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | convocātūrum esse |
Participium praesēns
| — | convocāns |
Participium futūrum
| — | convocātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | convocandī |
Gerundium (datīvus)
| — | convocandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | convocandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | convocandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | convocātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | convocātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | convocor |
| tū | convocāris |
| is / ea / id | convocātur |
| nōs | convocāmur |
| vōs | convocāminī |
| eī / eae / ea | convocantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | convocābar |
| tū | convocābāris |
| is / ea / id | convocābātur |
| nōs | convocābāmur |
| vōs | convocābāminī |
| eī / eae / ea | convocābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | convocābor |
| tū | convocāberis |
| is / ea / id | convocābitur |
| nōs | convocābimur |
| vōs | convocābiminī |
| eī / eae / ea | convocābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | convocer |
| tū | convocēris |
| is / ea / id | convocētur |
| nōs | convocēmur |
| vōs | convocēminī |
| eī / eae / ea | convocentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | convocārer |
| tū | convocārēris |
| is / ea / id | convocārētur |
| nōs | convocārēmur |
| vōs | convocārēminī |
| eī / eae / ea | convocārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | convocāre |
| vōs | convocāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | convocātor |
| is / ea / id | convocātor |
| eī / eae / ea | convocantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | convocārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | convocātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | convocātum īrī |
Participium perfectum
| — | convocātus |
Participium futūrum
| — | convocandus |