HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← convello — definición

Conjugation of convello

Regular CEFR B2
/[kɔnˈwɛl.loː]/

to shatter, batter, convulse Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego convellō
convellis
is / ea / id convellit
nōs convellimus
vōs convellitis
eī / eae / ea convellunt
Indicātīvus imperfectum
ego convellēbam
convellēbās
is / ea / id convellēbat
nōs convellēbāmus
vōs convellēbātis
eī / eae / ea convellēbant
Indicātīvus futūrum
ego convellam
convellēs
is / ea / id convellet
nōs convellēmus
vōs convellētis
eī / eae / ea convellent
Indicātīvus perfectum
ego convellī
convellistī
is / ea / id convellit
nōs convellimus
vōs convellistis
eī / eae / ea convellērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego convelleram
convellerās
is / ea / id convellerat
nōs convellerāmus
vōs convellerātis
eī / eae / ea convellerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego convellerō
convelleris
is / ea / id convellerit
nōs convellerimus
vōs convelleritis
eī / eae / ea convellerint
Coniūnctīvus praesēns
ego convellam
convellās
is / ea / id convellat
nōs convellāmus
vōs convellātis
eī / eae / ea convellant
Coniūnctīvus imperfectum
ego convellerem
convellerēs
is / ea / id convelleret
nōs convellerēmus
vōs convellerētis
eī / eae / ea convellerent
Coniūnctīvus perfectum
ego convellerim
convellerīs
is / ea / id convellerit
nōs convellerīmus
vōs convellerītis
eī / eae / ea convellerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego convellissem
convellissēs
is / ea / id convellisset
nōs convellissēmus
vōs convellissētis
eī / eae / ea convellissent
Imperātīvus praesēns
convelle
vōs convellite
Imperātīvus futūrum
convellitō
is / ea / id convellitō
vōs convellitōte
eī / eae / ea convelluntō
Īnfīnītīvus praesēns
convellere
Īnfīnītīvus perfectum
convellisse
Īnfīnītīvus futūrum
convulsūrum esse
Participium praesēns
convellēns
Participium futūrum
convulsūrus
Gerundium (genitīvus)
convellendī
Gerundium (datīvus)
convellendō
Gerundium (accūsātīvus)
convellendum
Gerundium (ablātīvus)
convellendō
Supīnum (accūsātīvus)
convulsum
Supīnum (ablātīvus)
convulsū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego convellor
convelleris
is / ea / id convellitur
nōs convellimur
vōs convelliminī
eī / eae / ea convelluntur
Indicātīvus imperfectum
ego convellēbar
convellēbāris
is / ea / id convellēbātur
nōs convellēbāmur
vōs convellēbāminī
eī / eae / ea convellēbantur
Indicātīvus futūrum
ego convellar
convellēris
is / ea / id convellētur
nōs convellēmur
vōs convellēminī
eī / eae / ea convellentur
Coniūnctīvus praesēns
ego convellar
convellāris
is / ea / id convellātur
nōs convellāmur
vōs convellāminī
eī / eae / ea convellantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego convellerer
convellerēris
is / ea / id convellerētur
nōs convellerēmur
vōs convellerēminī
eī / eae / ea convellerentur
Imperātīvus praesēns
convellere
vōs convelliminī
Imperātīvus futūrum
convellitor
is / ea / id convellitor
eī / eae / ea convelluntor
Īnfīnītīvus praesēns
convellī
Īnfīnītīvus perfectum
convulsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
convulsum īrī
Participium perfectum
convulsus
Participium futūrum
convellendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary