HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← convello — definition

Conjugation of convello

Regular CEFR B2
[kɔnˈwɛl.loː]

to shatter, batter, convulse Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego convellō
tū convellis
is / ea / id convellit
nōs convellimus
vōs convellitis
eī / eae / ea convellunt
Indicātīvus imperfectum
ego convellēbam
tū convellēbās
is / ea / id convellēbat
nōs convellēbāmus
vōs convellēbātis
eī / eae / ea convellēbant
Indicātīvus futūrum
ego convellam
tū convellēs
is / ea / id convellet
nōs convellēmus
vōs convellētis
eī / eae / ea convellent
Indicātīvus perfectum
ego convellī
tū convellistī
is / ea / id convellit
nōs convellimus
vōs convellistis
eī / eae / ea convellērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego convelleram
tū convellerās
is / ea / id convellerat
nōs convellerāmus
vōs convellerātis
eī / eae / ea convellerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego convellerō
tū convelleris
is / ea / id convellerit
nōs convellerimus
vōs convelleritis
eī / eae / ea convellerint
Coniūnctīvus praesēns
ego convellam
tū convellās
is / ea / id convellat
nōs convellāmus
vōs convellātis
eī / eae / ea convellant
Coniūnctīvus imperfectum
ego convellerem
tū convellerēs
is / ea / id convelleret
nōs convellerēmus
vōs convellerētis
eī / eae / ea convellerent
Coniūnctīvus perfectum
ego convellerim
tū convellerīs
is / ea / id convellerit
nōs convellerīmus
vōs convellerītis
eī / eae / ea convellerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego convellissem
tū convellissēs
is / ea / id convellisset
nōs convellissēmus
vōs convellissētis
eī / eae / ea convellissent
Imperātīvus praesēns
tū convelle
vōs convellite
Imperātīvus futūrum
tū convellitō
is / ea / id convellitō
vōs convellitōte
eī / eae / ea convelluntō
Īnfīnītīvus praesēns
— convellere
Īnfīnītīvus perfectum
— convellisse
Īnfīnītīvus futūrum
— convulsūrum esse
Participium praesēns
— convellēns
Participium futūrum
— convulsūrus
Gerundium (genitīvus)
— convellendī
Gerundium (datīvus)
— convellendō
Gerundium (accūsātīvus)
— convellendum
Gerundium (ablātīvus)
— convellendō
Supīnum (accūsātīvus)
— convulsum
Supīnum (ablātīvus)
— convulsū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego convellor
tū convelleris
is / ea / id convellitur
nōs convellimur
vōs convelliminī
eī / eae / ea convelluntur
Indicātīvus imperfectum
ego convellēbar
tū convellēbāris
is / ea / id convellēbātur
nōs convellēbāmur
vōs convellēbāminī
eī / eae / ea convellēbantur
Indicātīvus futūrum
ego convellar
tū convellēris
is / ea / id convellētur
nōs convellēmur
vōs convellēminī
eī / eae / ea convellentur
Coniūnctīvus praesēns
ego convellar
tū convellāris
is / ea / id convellātur
nōs convellāmur
vōs convellāminī
eī / eae / ea convellantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego convellerer
tū convellerēris
is / ea / id convellerētur
nōs convellerēmur
vōs convellerēminī
eī / eae / ea convellerentur
Imperātīvus praesēns
tū convellere
vōs convelliminī
Imperātīvus futūrum
tū convellitor
is / ea / id convellitor
eī / eae / ea convelluntor
Īnfīnītīvus praesēns
— convellī
Īnfīnītīvus perfectum
— convulsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— convulsum īrī
Participium perfectum
— convulsus
Participium futūrum
— convellendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary