HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conveho — definition

Conjugation of conveho

Regular CEFR B1
[ˈkɔn.we.(ɦ)oː]

to carry (to a place) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego convehō
tū convehis
is / ea / id convehit
nōs convehimus
vōs convehitis
eī / eae / ea convehunt
Indicātīvus imperfectum
ego convehēbam
tū convehēbās
is / ea / id convehēbat
nōs convehēbāmus
vōs convehēbātis
eī / eae / ea convehēbant
Indicātīvus futūrum
ego conveham
tū convehēs
is / ea / id convehet
nōs convehēmus
vōs convehētis
eī / eae / ea convehent
Indicātīvus perfectum
ego convē̆xī
tū convē̆xistī
is / ea / id convē̆xit
nōs convē̆ximus
vōs convē̆xistis
eī / eae / ea convē̆xērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego convē̆xeram
tū convē̆xerās
is / ea / id convē̆xerat
nōs convē̆xerāmus
vōs convē̆xerātis
eī / eae / ea convē̆xerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego convē̆xerō
tū convē̆xeris
is / ea / id convē̆xerit
nōs convē̆xerimus
vōs convē̆xeritis
eī / eae / ea convē̆xerint
Coniūnctīvus praesēns
ego conveham
tū convehās
is / ea / id convehat
nōs convehāmus
vōs convehātis
eī / eae / ea convehant
Coniūnctīvus imperfectum
ego conveherem
tū conveherēs
is / ea / id conveheret
nōs conveherēmus
vōs conveherētis
eī / eae / ea conveherent
Coniūnctīvus perfectum
ego convē̆xerim
tū convē̆xerīs
is / ea / id convē̆xerit
nōs convē̆xerīmus
vōs convē̆xerītis
eī / eae / ea convē̆xerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego convē̆xissem
tū convē̆xissēs
is / ea / id convē̆xisset
nōs convē̆xissēmus
vōs convē̆xissētis
eī / eae / ea convē̆xissent
Imperātīvus praesēns
tū convehe
vōs convehite
Imperātīvus futūrum
tū convehitō
is / ea / id convehitō
vōs convehitōte
eī / eae / ea convehuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— convehere
Īnfīnītīvus perfectum
— convē̆xisse
Īnfīnītīvus futūrum
— convectūrum esse
Participium praesēns
— convehēns
Participium futūrum
— convectūrus
Gerundium (genitīvus)
— convehendī
Gerundium (datīvus)
— convehendō
Gerundium (accūsātīvus)
— convehendum
Gerundium (ablātīvus)
— convehendō
Supīnum (accūsātīvus)
— convectum
Supīnum (ablātīvus)
— convectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego convehor
tū conveheris
is / ea / id convehitur
nōs convehimur
vōs convehiminī
eī / eae / ea convehuntur
Indicātīvus imperfectum
ego convehēbar
tū convehēbāris
is / ea / id convehēbātur
nōs convehēbāmur
vōs convehēbāminī
eī / eae / ea convehēbantur
Indicātīvus futūrum
ego convehar
tū convehēris
is / ea / id convehētur
nōs convehēmur
vōs convehēminī
eī / eae / ea convehentur
Coniūnctīvus praesēns
ego convehar
tū convehāris
is / ea / id convehātur
nōs convehāmur
vōs convehāminī
eī / eae / ea convehantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conveherer
tū conveherēris
is / ea / id conveherētur
nōs conveherēmur
vōs conveherēminī
eī / eae / ea conveherentur
Imperātīvus praesēns
tū convehere
vōs convehiminī
Imperātīvus futūrum
tū convehitor
is / ea / id convehitor
eī / eae / ea convehuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— convehī
Īnfīnītīvus perfectum
— convectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— convectum īrī
Participium perfectum
— convectus
Participium futūrum
— convehendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary