Conjugation of convalesco
/[kɔn.waˈɫeːs.koː]/to recover (from an illness) Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | convalēscō |
| tū | convalēscis |
| is / ea / id | convalēscit |
| nōs | convalēscimus |
| vōs | convalēscitis |
| eī / eae / ea | convalēscunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | convalēscēbam |
| tū | convalēscēbās |
| is / ea / id | convalēscēbat |
| nōs | convalēscēbāmus |
| vōs | convalēscēbātis |
| eī / eae / ea | convalēscēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | convalēscam |
| tū | convalēscēs |
| is / ea / id | convalēscet |
| nōs | convalēscēmus |
| vōs | convalēscētis |
| eī / eae / ea | convalēscent |
Indicātīvus perfectum
| ego | convaluī |
| tū | convaluistī |
| is / ea / id | convaluit |
| nōs | convaluimus |
| vōs | convaluistis |
| eī / eae / ea | convaluērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | convalueram |
| tū | convaluerās |
| is / ea / id | convaluerat |
| nōs | convaluerāmus |
| vōs | convaluerātis |
| eī / eae / ea | convaluerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | convaluerō |
| tū | convalueris |
| is / ea / id | convaluerit |
| nōs | convaluerimus |
| vōs | convalueritis |
| eī / eae / ea | convaluerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | convalēscam |
| tū | convalēscās |
| is / ea / id | convalēscat |
| nōs | convalēscāmus |
| vōs | convalēscātis |
| eī / eae / ea | convalēscant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | convalēscerem |
| tū | convalēscerēs |
| is / ea / id | convalēsceret |
| nōs | convalēscerēmus |
| vōs | convalēscerētis |
| eī / eae / ea | convalēscerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | convaluerim |
| tū | convaluerīs |
| is / ea / id | convaluerit |
| nōs | convaluerīmus |
| vōs | convaluerītis |
| eī / eae / ea | convaluerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | convaluissem |
| tū | convaluissēs |
| is / ea / id | convaluisset |
| nōs | convaluissēmus |
| vōs | convaluissētis |
| eī / eae / ea | convaluissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | convalēsce |
| vōs | convalēscite |
Imperātīvus futūrum
| tū | convalēscitō |
| is / ea / id | convalēscitō |
| vōs | convalēscitōte |
| eī / eae / ea | convalēscuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | convalēscere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | convaluisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | convalitūrum esse |
Participium praesēns
| — | convalēscēns |
Participium futūrum
| — | convalitūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | convalēscendī |
Gerundium (datīvus)
| — | convalēscendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | convalēscendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | convalēscendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | convalitum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | convalitū |