Conjugation of contumulo
/[kɔnˈtʊ.mʊ.ɫoː]/to cover with a mound, inter, bury Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | contumulō |
| tū | contumulās |
| is / ea / id | contumulat |
| nōs | contumulāmus |
| vōs | contumulātis |
| eī / eae / ea | contumulant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | contumulābam |
| tū | contumulābās |
| is / ea / id | contumulābat |
| nōs | contumulābāmus |
| vōs | contumulābātis |
| eī / eae / ea | contumulābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | contumulābō |
| tū | contumulābis |
| is / ea / id | contumulābit |
| nōs | contumulābimus |
| vōs | contumulābitis |
| eī / eae / ea | contumulābunt |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | contumulem |
| tū | contumulēs |
| is / ea / id | contumulet |
| nōs | contumulēmus |
| vōs | contumulētis |
| eī / eae / ea | contumulent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | contumulārem |
| tū | contumulārēs |
| is / ea / id | contumulāret |
| nōs | contumulārēmus |
| vōs | contumulārētis |
| eī / eae / ea | contumulārent |
Imperātīvus praesēns
| tū | contumulā |
| vōs | contumulāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | contumulātō |
| is / ea / id | contumulātō |
| vōs | contumulātōte |
| eī / eae / ea | contumulantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | contumulāre |
Participium praesēns
| — | contumulāns |
Gerundium (genitīvus)
| — | contumulandī |
Gerundium (datīvus)
| — | contumulandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | contumulandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | contumulandō |