Conjugation of contradico
/[kɔn.traːˈdiː.koː]/to speak or allege against, oppose; contradict, gainsay Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | contrādīcō |
| tū | contrādīcis |
| is / ea / id | contrādīcit |
| nōs | contrādīcimus |
| vōs | contrādīcitis |
| eī / eae / ea | contrādīcunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | contrādīcēbam |
| tū | contrādīcēbās |
| is / ea / id | contrādīcēbat |
| nōs | contrādīcēbāmus |
| vōs | contrādīcēbātis |
| eī / eae / ea | contrādīcēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | contrādīcam |
| tū | contrādīcēs |
| is / ea / id | contrādīcet |
| nōs | contrādīcēmus |
| vōs | contrādīcētis |
| eī / eae / ea | contrādīcent |
Indicātīvus perfectum
| ego | contrādīxī |
| tū | contrādīxistī |
| is / ea / id | contrādīxit |
| nōs | contrādīximus |
| vōs | contrādīxistis |
| eī / eae / ea | contrādīxērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | contrādīxeram |
| tū | contrādīxerās |
| is / ea / id | contrādīxerat |
| nōs | contrādīxerāmus |
| vōs | contrādīxerātis |
| eī / eae / ea | contrādīxerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | contrādīxerō |
| tū | contrādīxeris |
| is / ea / id | contrādīxerit |
| nōs | contrādīxerimus |
| vōs | contrādīxeritis |
| eī / eae / ea | contrādīxerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | contrādīcam |
| tū | contrādīcās |
| is / ea / id | contrādīcat |
| nōs | contrādīcāmus |
| vōs | contrādīcātis |
| eī / eae / ea | contrādīcant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | contrādīcerem |
| tū | contrādīcerēs |
| is / ea / id | contrādīceret |
| nōs | contrādīcerēmus |
| vōs | contrādīcerētis |
| eī / eae / ea | contrādīcerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | contrādīxerim |
| tū | contrādīxerīs |
| is / ea / id | contrādīxerit |
| nōs | contrādīxerīmus |
| vōs | contrādīxerītis |
| eī / eae / ea | contrādīxerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | contrādīxissem |
| tū | contrādīxissēs |
| is / ea / id | contrādīxisset |
| nōs | contrādīxissēmus |
| vōs | contrādīxissētis |
| eī / eae / ea | contrādīxissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | contrādīc |
| vōs | contrādīcite |
Imperātīvus futūrum
| tū | contrādīcitō |
| is / ea / id | contrādīcitō |
| vōs | contrādīcitōte |
| eī / eae / ea | contrādīcuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | contrādīcere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | contrādīxisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | contrādictūrum esse |
Participium praesēns
| — | contrādīcēns |
Participium futūrum
| — | contrādictūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | contrādīcendī |
Gerundium (datīvus)
| — | contrādīcendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | contrādīcendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | contrādīcendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | contrādictum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | contrādictū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | contrādīcor |
| tū | contrādīceris |
| is / ea / id | contrādīcitur |
| nōs | contrādīcimur |
| vōs | contrādīciminī |
| eī / eae / ea | contrādīcuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | contrādīcēbar |
| tū | contrādīcēbāris |
| is / ea / id | contrādīcēbātur |
| nōs | contrādīcēbāmur |
| vōs | contrādīcēbāminī |
| eī / eae / ea | contrādīcēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | contrādīcar |
| tū | contrādīcēris |
| is / ea / id | contrādīcētur |
| nōs | contrādīcēmur |
| vōs | contrādīcēminī |
| eī / eae / ea | contrādīcentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | contrādīcar |
| tū | contrādīcāris |
| is / ea / id | contrādīcātur |
| nōs | contrādīcāmur |
| vōs | contrādīcāminī |
| eī / eae / ea | contrādīcantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | contrādīcerer |
| tū | contrādīcerēris |
| is / ea / id | contrādīcerētur |
| nōs | contrādīcerēmur |
| vōs | contrādīcerēminī |
| eī / eae / ea | contrādīcerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | contrādīcere |
| vōs | contrādīciminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | contrādīcitor |
| is / ea / id | contrādīcitor |
| eī / eae / ea | contrādīcuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | contrādīcī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | contrādictum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | contrādictum īrī |
Participium perfectum
| — | contrādictus |
Participium futūrum
| — | contrādīcendus |