HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← contorreo — definición

Conjugation of contorreo

Regular CEFR B2
/[kɔnˈtɔr.re.oː]/

to dry up entirely; scorch, parch Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego contorreō
contorrēs
is / ea / id contorret
nōs contorrēmus
vōs contorrētis
eī / eae / ea contorrent
Indicātīvus imperfectum
ego contorrēbam
contorrēbās
is / ea / id contorrēbat
nōs contorrēbāmus
vōs contorrēbātis
eī / eae / ea contorrēbant
Indicātīvus futūrum
ego contorrēbō
contorrēbis
is / ea / id contorrēbit
nōs contorrēbimus
vōs contorrēbitis
eī / eae / ea contorrēbunt
Indicātīvus perfectum
ego contorruī
contorruistī
is / ea / id contorruit
nōs contorruimus
vōs contorruistis
eī / eae / ea contorruērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego contorrueram
contorruerās
is / ea / id contorruerat
nōs contorruerāmus
vōs contorruerātis
eī / eae / ea contorruerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego contorruerō
contorrueris
is / ea / id contorruerit
nōs contorruerimus
vōs contorrueritis
eī / eae / ea contorruerint
Coniūnctīvus praesēns
ego contorream
contorreās
is / ea / id contorreat
nōs contorreāmus
vōs contorreātis
eī / eae / ea contorreant
Coniūnctīvus imperfectum
ego contorrērem
contorrērēs
is / ea / id contorrēret
nōs contorrērēmus
vōs contorrērētis
eī / eae / ea contorrērent
Coniūnctīvus perfectum
ego contorruerim
contorruerīs
is / ea / id contorruerit
nōs contorruerīmus
vōs contorruerītis
eī / eae / ea contorruerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego contorruissem
contorruissēs
is / ea / id contorruisset
nōs contorruissēmus
vōs contorruissētis
eī / eae / ea contorruissent
Imperātīvus praesēns
contorrē
vōs contorrēte
Imperātīvus futūrum
contorrētō
is / ea / id contorrētō
vōs contorrētōte
eī / eae / ea contorrentō
Īnfīnītīvus praesēns
contorrēre
Īnfīnītīvus perfectum
contorruisse
Īnfīnītīvus futūrum
contō̆stūrum esse
Participium praesēns
contorrēns
Participium futūrum
contō̆stūrus
Gerundium (genitīvus)
contorrendī
Gerundium (datīvus)
contorrendō
Gerundium (accūsātīvus)
contorrendum
Gerundium (ablātīvus)
contorrendō
Supīnum (accūsātīvus)
contō̆stum
Supīnum (ablātīvus)
contō̆stū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego contorreor
contorrēris
is / ea / id contorrētur
nōs contorrēmur
vōs contorrēminī
eī / eae / ea contorrentur
Indicātīvus imperfectum
ego contorrēbar
contorrēbāris
is / ea / id contorrēbātur
nōs contorrēbāmur
vōs contorrēbāminī
eī / eae / ea contorrēbantur
Indicātīvus futūrum
ego contorrēbor
contorrēberis
is / ea / id contorrēbitur
nōs contorrēbimur
vōs contorrēbiminī
eī / eae / ea contorrēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego contorrear
contorreāris
is / ea / id contorreātur
nōs contorreāmur
vōs contorreāminī
eī / eae / ea contorreantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego contorrērer
contorrērēris
is / ea / id contorrērētur
nōs contorrērēmur
vōs contorrērēminī
eī / eae / ea contorrērentur
Imperātīvus praesēns
contorrēre
vōs contorrēminī
Imperātīvus futūrum
contorrētor
is / ea / id contorrētor
eī / eae / ea contorrentor
Īnfīnītīvus praesēns
contorrērī
Īnfīnītīvus perfectum
contō̆stum esse
Īnfīnītīvus futūrum
contō̆stum īrī
Participium perfectum
contō̆stus
Participium futūrum
contorrendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary