Conjugation of contingo
/[kɔnˈtɪŋ.ɡoː]/to touch, extend to, border upon, reach; to be near, neighbouring or contiguous to Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | contingō |
| tū | contingis |
| is / ea / id | contingit |
| nōs | contingimus |
| vōs | contingitis |
| eī / eae / ea | contingunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | contingēbam |
| tū | contingēbās |
| is / ea / id | contingēbat |
| nōs | contingēbāmus |
| vōs | contingēbātis |
| eī / eae / ea | contingēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | contingam |
| tū | contingēs |
| is / ea / id | continget |
| nōs | contingēmus |
| vōs | contingētis |
| eī / eae / ea | contingent |
Indicātīvus perfectum
| ego | contigī |
| tū | contigistī |
| is / ea / id | contigit |
| nōs | contigimus |
| vōs | contigistis |
| eī / eae / ea | contigērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | contigeram |
| tū | contigerās |
| is / ea / id | contigerat |
| nōs | contigerāmus |
| vōs | contigerātis |
| eī / eae / ea | contigerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | contigerō |
| tū | contigeris |
| is / ea / id | contigerit |
| nōs | contigerimus |
| vōs | contigeritis |
| eī / eae / ea | contigerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | contingam |
| tū | contingās |
| is / ea / id | contingat |
| nōs | contingāmus |
| vōs | contingātis |
| eī / eae / ea | contingant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | contingerem |
| tū | contingerēs |
| is / ea / id | contingeret |
| nōs | contingerēmus |
| vōs | contingerētis |
| eī / eae / ea | contingerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | contigerim |
| tū | contigerīs |
| is / ea / id | contigerit |
| nōs | contigerīmus |
| vōs | contigerītis |
| eī / eae / ea | contigerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | contigissem |
| tū | contigissēs |
| is / ea / id | contigisset |
| nōs | contigissēmus |
| vōs | contigissētis |
| eī / eae / ea | contigissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | continge |
| vōs | contingite |
Imperātīvus futūrum
| tū | contingitō |
| is / ea / id | contingitō |
| vōs | contingitōte |
| eī / eae / ea | continguntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | contingere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | contigisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | contāctūrum esse |
Participium praesēns
| — | contingēns |
Participium futūrum
| — | contāctūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | contingendī |
Gerundium (datīvus)
| — | contingendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | contingendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | contingendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | contāctum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | contāctū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | contingor |
| tū | contingeris |
| is / ea / id | contingitur |
| nōs | contingimur |
| vōs | contingiminī |
| eī / eae / ea | continguntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | contingēbar |
| tū | contingēbāris |
| is / ea / id | contingēbātur |
| nōs | contingēbāmur |
| vōs | contingēbāminī |
| eī / eae / ea | contingēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | contingar |
| tū | contingēris |
| is / ea / id | contingētur |
| nōs | contingēmur |
| vōs | contingēminī |
| eī / eae / ea | contingentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | contingar |
| tū | contingāris |
| is / ea / id | contingātur |
| nōs | contingāmur |
| vōs | contingāminī |
| eī / eae / ea | contingantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | contingerer |
| tū | contingerēris |
| is / ea / id | contingerētur |
| nōs | contingerēmur |
| vōs | contingerēminī |
| eī / eae / ea | contingerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | contingere |
| vōs | contingiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | contingitor |
| is / ea / id | contingitor |
| eī / eae / ea | continguntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | contingī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | contāctum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | contāctum īrī |
Participium perfectum
| — | contāctus |
Participium futūrum
| — | contingendus |