HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← contingo — definition

Conjugation of contingo

Regular CEFR B2
[kɔnˈtɪŋ.ɡoː]

to touch, extend to, border upon, reach; to be near, neighbouring or contiguous to Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego contingō
tū contingis
is / ea / id contingit
nōs contingimus
vōs contingitis
eī / eae / ea contingunt
Indicātīvus imperfectum
ego contingēbam
tū contingēbās
is / ea / id contingēbat
nōs contingēbāmus
vōs contingēbātis
eī / eae / ea contingēbant
Indicātīvus futūrum
ego contingam
tū contingēs
is / ea / id continget
nōs contingēmus
vōs contingētis
eī / eae / ea contingent
Indicātīvus perfectum
ego contigī
tū contigistī
is / ea / id contigit
nōs contigimus
vōs contigistis
eī / eae / ea contigērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego contigeram
tū contigerās
is / ea / id contigerat
nōs contigerāmus
vōs contigerātis
eī / eae / ea contigerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego contigerō
tū contigeris
is / ea / id contigerit
nōs contigerimus
vōs contigeritis
eī / eae / ea contigerint
Coniūnctīvus praesēns
ego contingam
tū contingās
is / ea / id contingat
nōs contingāmus
vōs contingātis
eī / eae / ea contingant
Coniūnctīvus imperfectum
ego contingerem
tū contingerēs
is / ea / id contingeret
nōs contingerēmus
vōs contingerētis
eī / eae / ea contingerent
Coniūnctīvus perfectum
ego contigerim
tū contigerīs
is / ea / id contigerit
nōs contigerīmus
vōs contigerītis
eī / eae / ea contigerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego contigissem
tū contigissēs
is / ea / id contigisset
nōs contigissēmus
vōs contigissētis
eī / eae / ea contigissent
Imperātīvus praesēns
tū continge
vōs contingite
Imperātīvus futūrum
tū contingitō
is / ea / id contingitō
vōs contingitōte
eī / eae / ea continguntō
Īnfīnītīvus praesēns
— contingere
Īnfīnītīvus perfectum
— contigisse
Īnfīnītīvus futūrum
— contāctūrum esse
Participium praesēns
— contingēns
Participium futūrum
— contāctūrus
Gerundium (genitīvus)
— contingendī
Gerundium (datīvus)
— contingendō
Gerundium (accūsātīvus)
— contingendum
Gerundium (ablātīvus)
— contingendō
Supīnum (accūsātīvus)
— contāctum
Supīnum (ablātīvus)
— contāctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego contingor
tū contingeris
is / ea / id contingitur
nōs contingimur
vōs contingiminī
eī / eae / ea continguntur
Indicātīvus imperfectum
ego contingēbar
tū contingēbāris
is / ea / id contingēbātur
nōs contingēbāmur
vōs contingēbāminī
eī / eae / ea contingēbantur
Indicātīvus futūrum
ego contingar
tū contingēris
is / ea / id contingētur
nōs contingēmur
vōs contingēminī
eī / eae / ea contingentur
Coniūnctīvus praesēns
ego contingar
tū contingāris
is / ea / id contingātur
nōs contingāmur
vōs contingāminī
eī / eae / ea contingantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego contingerer
tū contingerēris
is / ea / id contingerētur
nōs contingerēmur
vōs contingerēminī
eī / eae / ea contingerentur
Imperātīvus praesēns
tū contingere
vōs contingiminī
Imperātīvus futūrum
tū contingitor
is / ea / id contingitor
eī / eae / ea continguntor
Īnfīnītīvus praesēns
— contingī
Īnfīnītīvus perfectum
— contāctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— contāctum īrī
Participium perfectum
— contāctus
Participium futūrum
— contingendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary