HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← contineo — definición

Conjugation of contineo

Regular CEFR B2
/[kɔnˈtɪ.ne.oː]/

to keep in, enclose, bound, limit, surround, contain; comprise Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego contineō
continēs
is / ea / id continet
nōs continēmus
vōs continētis
eī / eae / ea continent
Indicātīvus imperfectum
ego continēbam
continēbās
is / ea / id continēbat
nōs continēbāmus
vōs continēbātis
eī / eae / ea continēbant
Indicātīvus futūrum
ego continēbō
continēbis
is / ea / id continēbit
nōs continēbimus
vōs continēbitis
eī / eae / ea continēbunt
Indicātīvus perfectum
ego continuī
continuistī
is / ea / id continuit
nōs continuimus
vōs continuistis
eī / eae / ea continuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego continueram
continuerās
is / ea / id continuerat
nōs continuerāmus
vōs continuerātis
eī / eae / ea continuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego continuerō
continueris
is / ea / id continuerit
nōs continuerimus
vōs continueritis
eī / eae / ea continuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego contineam
contineās
is / ea / id contineat
nōs contineāmus
vōs contineātis
eī / eae / ea contineant
Coniūnctīvus imperfectum
ego continērem
continērēs
is / ea / id continēret
nōs continērēmus
vōs continērētis
eī / eae / ea continērent
Coniūnctīvus perfectum
ego continuerim
continuerīs
is / ea / id continuerit
nōs continuerīmus
vōs continuerītis
eī / eae / ea continuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego continuissem
continuissēs
is / ea / id continuisset
nōs continuissēmus
vōs continuissētis
eī / eae / ea continuissent
Imperātīvus praesēns
continē
vōs continēte
Imperātīvus futūrum
continētō
is / ea / id continētō
vōs continētōte
eī / eae / ea continentō
Īnfīnītīvus praesēns
continēre
Īnfīnītīvus perfectum
continuisse
Īnfīnītīvus futūrum
contentūrum esse
Participium praesēns
continēns
Participium futūrum
contentūrus
Gerundium (genitīvus)
continendī
Gerundium (datīvus)
continendō
Gerundium (accūsātīvus)
continendum
Gerundium (ablātīvus)
continendō
Supīnum (accūsātīvus)
contentum
Supīnum (ablātīvus)
contentū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego contineor
continēris
is / ea / id continētur
nōs continēmur
vōs continēminī
eī / eae / ea continentur
Indicātīvus imperfectum
ego continēbar
continēbāris
is / ea / id continēbātur
nōs continēbāmur
vōs continēbāminī
eī / eae / ea continēbantur
Indicātīvus futūrum
ego continēbor
continēberis
is / ea / id continēbitur
nōs continēbimur
vōs continēbiminī
eī / eae / ea continēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego continear
contineāris
is / ea / id contineātur
nōs contineāmur
vōs contineāminī
eī / eae / ea contineantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego continērer
continērēris
is / ea / id continērētur
nōs continērēmur
vōs continērēminī
eī / eae / ea continērentur
Imperātīvus praesēns
continēre
vōs continēminī
Imperātīvus futūrum
continētor
is / ea / id continētor
eī / eae / ea continentor
Īnfīnītīvus praesēns
continērī
Īnfīnītīvus perfectum
contentum esse
Īnfīnītīvus futūrum
contentum īrī
Participium perfectum
contentus
Participium futūrum
continendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary