HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← contigno — definition

Conjugation of contigno

Regular CEFR B2
[kɔnˈtɪŋ.noː]

to join [something] with beams Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego contignō
tū contignās
is / ea / id contignat
nōs contignāmus
vōs contignātis
eī / eae / ea contignant
Indicātīvus imperfectum
ego contignābam
tū contignābās
is / ea / id contignābat
nōs contignābāmus
vōs contignābātis
eī / eae / ea contignābant
Indicātīvus futūrum
ego contignābō
tū contignābis
is / ea / id contignābit
nōs contignābimus
vōs contignābitis
eī / eae / ea contignābunt
Coniūnctīvus praesēns
ego contignem
tū contignēs
is / ea / id contignet
nōs contignēmus
vōs contignētis
eī / eae / ea contignent
Coniūnctīvus imperfectum
ego contignārem
tū contignārēs
is / ea / id contignāret
nōs contignārēmus
vōs contignārētis
eī / eae / ea contignārent
Imperātīvus praesēns
tū contignā
vōs contignāte
Imperātīvus futūrum
tū contignātō
is / ea / id contignātō
vōs contignātōte
eī / eae / ea contignantō
Īnfīnītīvus praesēns
— contignāre
Īnfīnītīvus perfectum
— contignātūrum fuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— contignātūrum esse
Participium praesēns
— contignāns
Participium futūrum
— contignātūrus
Gerundium (genitīvus)
— contignandī
Gerundium (datīvus)
— contignandō
Gerundium (accūsātīvus)
— contignandum
Gerundium (ablātīvus)
— contignandō
Supīnum (accūsātīvus)
— contignātum
Supīnum (ablātīvus)
— contignātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego contignor
tū contignāris
is / ea / id contignātur
nōs contignāmur
vōs contignāminī
eī / eae / ea contignantur
Indicātīvus imperfectum
ego contignābar
tū contignābāris
is / ea / id contignābātur
nōs contignābāmur
vōs contignābāminī
eī / eae / ea contignābantur
Indicātīvus futūrum
ego contignābor
tū contignāberis
is / ea / id contignābitur
nōs contignābimur
vōs contignābiminī
eī / eae / ea contignābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego contigner
tū contignēris
is / ea / id contignētur
nōs contignēmur
vōs contignēminī
eī / eae / ea contignentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego contignārer
tū contignārēris
is / ea / id contignārētur
nōs contignārēmur
vōs contignārēminī
eī / eae / ea contignārentur
Imperātīvus praesēns
tū contignāre
vōs contignāminī
Imperātīvus futūrum
tū contignātor
is / ea / id contignātor
eī / eae / ea contignantor
Īnfīnītīvus praesēns
— contignārī
Īnfīnītīvus perfectum
— contignātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— contignātum īrī
Participium perfectum
— contignātus
Participium futūrum
— contignandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary