HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conticesco — definition

Conjugation of conticesco

Regular CEFR B2
[kɔn.tɪˈkeːs.koː]

to come to rest, decline, stop (stop working) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego conticēscō
tū conticēscis
is / ea / id conticēscit
nōs conticēscimus
vōs conticēscitis
eī / eae / ea conticēscunt
Indicātīvus imperfectum
ego conticēscēbam
tū conticēscēbās
is / ea / id conticēscēbat
nōs conticēscēbāmus
vōs conticēscēbātis
eī / eae / ea conticēscēbant
Indicātīvus futūrum
ego conticēscam
tū conticēscēs
is / ea / id conticēscet
nōs conticēscēmus
vōs conticēscētis
eī / eae / ea conticēscent
Indicātīvus perfectum
ego conticuī
tū conticuistī
is / ea / id conticuit
nōs conticuimus
vōs conticuistis
eī / eae / ea conticuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego conticueram
tū conticuerās
is / ea / id conticuerat
nōs conticuerāmus
vōs conticuerātis
eī / eae / ea conticuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego conticuerō
tū conticueris
is / ea / id conticuerit
nōs conticuerimus
vōs conticueritis
eī / eae / ea conticuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego conticēscam
tū conticēscās
is / ea / id conticēscat
nōs conticēscāmus
vōs conticēscātis
eī / eae / ea conticēscant
Coniūnctīvus imperfectum
ego conticēscerem
tū conticēscerēs
is / ea / id conticēsceret
nōs conticēscerēmus
vōs conticēscerētis
eī / eae / ea conticēscerent
Coniūnctīvus perfectum
ego conticuerim
tū conticuerīs
is / ea / id conticuerit
nōs conticuerīmus
vōs conticuerītis
eī / eae / ea conticuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego conticuissem
tū conticuissēs
is / ea / id conticuisset
nōs conticuissēmus
vōs conticuissētis
eī / eae / ea conticuissent
Imperātīvus praesēns
tū conticēsce
vōs conticēscite
Imperātīvus futūrum
tū conticēscitō
is / ea / id conticēscitō
vōs conticēscitōte
eī / eae / ea conticēscuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— conticēscere
Īnfīnītīvus perfectum
— conticuisse
Participium praesēns
— conticēscēns
Gerundium (genitīvus)
— conticēscendī
Gerundium (datīvus)
— conticēscendō
Gerundium (accūsātīvus)
— conticēscendum
Gerundium (ablātīvus)
— conticēscendō

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego conticēscor
tū conticēsceris
is / ea / id conticēscitur
nōs conticēscimur
vōs conticēsciminī
eī / eae / ea conticēscuntur
Indicātīvus imperfectum
ego conticēscēbar
tū conticēscēbāris
is / ea / id conticēscēbātur
nōs conticēscēbāmur
vōs conticēscēbāminī
eī / eae / ea conticēscēbantur
Indicātīvus futūrum
ego conticēscar
tū conticēscēris
is / ea / id conticēscētur
nōs conticēscēmur
vōs conticēscēminī
eī / eae / ea conticēscentur
Coniūnctīvus praesēns
ego conticēscar
tū conticēscāris
is / ea / id conticēscātur
nōs conticēscāmur
vōs conticēscāminī
eī / eae / ea conticēscantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego conticēscerer
tū conticēscerēris
is / ea / id conticēscerētur
nōs conticēscerēmur
vōs conticēscerēminī
eī / eae / ea conticēscerentur
Imperātīvus praesēns
tū conticēscere
vōs conticēsciminī
Imperātīvus futūrum
tū conticēscitor
is / ea / id conticēscitor
eī / eae / ea conticēscuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— conticēscī
Participium futūrum
— conticēscendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary