HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← contexo — definition

Conjugation of contexo

Regular CEFR B1
[kɔnˈtɛk.soː]

to weave, entwine or braid, knit Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego contexō
tū contexis
is / ea / id contexit
nōs conteximus
vōs contexitis
eī / eae / ea contexunt
Indicātīvus imperfectum
ego contexēbam
tū contexēbās
is / ea / id contexēbat
nōs contexēbāmus
vōs contexēbātis
eī / eae / ea contexēbant
Indicātīvus futūrum
ego contexam
tū contexēs
is / ea / id contexet
nōs contexēmus
vōs contexētis
eī / eae / ea contexent
Indicātīvus perfectum
ego contexuī
tū contexuistī
is / ea / id contexuit
nōs contexuimus
vōs contexuistis
eī / eae / ea contexuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego contexueram
tū contexuerās
is / ea / id contexuerat
nōs contexuerāmus
vōs contexuerātis
eī / eae / ea contexuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego contexuerō
tū contexueris
is / ea / id contexuerit
nōs contexuerimus
vōs contexueritis
eī / eae / ea contexuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego contexam
tū contexās
is / ea / id contexat
nōs contexāmus
vōs contexātis
eī / eae / ea contexant
Coniūnctīvus imperfectum
ego contexerem
tū contexerēs
is / ea / id contexeret
nōs contexerēmus
vōs contexerētis
eī / eae / ea contexerent
Coniūnctīvus perfectum
ego contexuerim
tū contexuerīs
is / ea / id contexuerit
nōs contexuerīmus
vōs contexuerītis
eī / eae / ea contexuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego contexuissem
tū contexuissēs
is / ea / id contexuisset
nōs contexuissēmus
vōs contexuissētis
eī / eae / ea contexuissent
Imperātīvus praesēns
tū contexe
vōs contexite
Imperātīvus futūrum
tū contexitō
is / ea / id contexitō
vōs contexitōte
eī / eae / ea contexuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— contexere
Īnfīnītīvus perfectum
— contexuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— contextūrum esse
Participium praesēns
— contexēns
Participium futūrum
— contextūrus
Gerundium (genitīvus)
— contexendī
Gerundium (datīvus)
— contexendō
Gerundium (accūsātīvus)
— contexendum
Gerundium (ablātīvus)
— contexendō
Supīnum (accūsātīvus)
— contextum
Supīnum (ablātīvus)
— contextū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego contexor
tū contexeris
is / ea / id contexitur
nōs conteximur
vōs conteximinī
eī / eae / ea contexuntur
Indicātīvus imperfectum
ego contexēbar
tū contexēbāris
is / ea / id contexēbātur
nōs contexēbāmur
vōs contexēbāminī
eī / eae / ea contexēbantur
Indicātīvus futūrum
ego contexar
tū contexēris
is / ea / id contexētur
nōs contexēmur
vōs contexēminī
eī / eae / ea contexentur
Coniūnctīvus praesēns
ego contexar
tū contexāris
is / ea / id contexātur
nōs contexāmur
vōs contexāminī
eī / eae / ea contexantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego contexerer
tū contexerēris
is / ea / id contexerētur
nōs contexerēmur
vōs contexerēminī
eī / eae / ea contexerentur
Imperātīvus praesēns
tū contexere
vōs conteximinī
Imperātīvus futūrum
tū contexitor
is / ea / id contexitor
eī / eae / ea contexuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— contexī
Īnfīnītīvus perfectum
— contextum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— contextum īrī
Participium perfectum
— contextus
Participium futūrum
— contexendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary