HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← contero — definition

Conjugation of contero

Regular CEFR B1
[ˈkɔn.tɛ.roː]

to wear down or away, consume Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego conterō
tū conteris
is / ea / id conterit
nōs conterimus
vōs conteritis
eī / eae / ea conterunt
Indicātīvus imperfectum
ego conterēbam
tū conterēbās
is / ea / id conterēbat
nōs conterēbāmus
vōs conterēbātis
eī / eae / ea conterēbant
Indicātīvus futūrum
ego conteram
tū conterēs
is / ea / id conteret
nōs conterēmus
vōs conterētis
eī / eae / ea conterent
Indicātīvus perfectum
ego contrīvī
tū contrīvistī
is / ea / id contrīvit
nōs contrīvimus
vōs contrīvistis
eī / eae / ea contrīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego contrīveram
tū contrīverās
is / ea / id contrīverat
nōs contrīverāmus
vōs contrīverātis
eī / eae / ea contrīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego contrīverō
tū contrīveris
is / ea / id contrīverit
nōs contrīverimus
vōs contrīveritis
eī / eae / ea contrīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego conteram
tū conterās
is / ea / id conterat
nōs conterāmus
vōs conterātis
eī / eae / ea conterant
Coniūnctīvus imperfectum
ego contererem
tū contererēs
is / ea / id contereret
nōs contererēmus
vōs contererētis
eī / eae / ea contererent
Coniūnctīvus perfectum
ego contrīverim
tū contrīverīs
is / ea / id contrīverit
nōs contrīverīmus
vōs contrīverītis
eī / eae / ea contrīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego contrīvissem
tū contrīvissēs
is / ea / id contrīvisset
nōs contrīvissēmus
vōs contrīvissētis
eī / eae / ea contrīvissent
Imperātīvus praesēns
tū contere
vōs conterite
Imperātīvus futūrum
tū conteritō
is / ea / id conteritō
vōs conteritōte
eī / eae / ea conteruntō
Īnfīnītīvus praesēns
— conterere
Īnfīnītīvus perfectum
— contrīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— contrītūrum esse
Participium praesēns
— conterēns
Participium futūrum
— contrītūrus
Gerundium (genitīvus)
— conterendī
Gerundium (datīvus)
— conterendō
Gerundium (accūsātīvus)
— conterendum
Gerundium (ablātīvus)
— conterendō
Supīnum (accūsātīvus)
— contrītum
Supīnum (ablātīvus)
— contrītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego conteror
tū contereris
is / ea / id conteritur
nōs conterimur
vōs conteriminī
eī / eae / ea conteruntur
Indicātīvus imperfectum
ego conterēbar
tū conterēbāris
is / ea / id conterēbātur
nōs conterēbāmur
vōs conterēbāminī
eī / eae / ea conterēbantur
Indicātīvus futūrum
ego conterar
tū conterēris
is / ea / id conterētur
nōs conterēmur
vōs conterēminī
eī / eae / ea conterentur
Coniūnctīvus praesēns
ego conterar
tū conterāris
is / ea / id conterātur
nōs conterāmur
vōs conterāminī
eī / eae / ea conterantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego contererer
tū contererēris
is / ea / id contererētur
nōs contererēmur
vōs contererēminī
eī / eae / ea contererentur
Imperātīvus praesēns
tū conterere
vōs conteriminī
Imperātīvus futūrum
tū conteritor
is / ea / id conteritor
eī / eae / ea conteruntor
Īnfīnītīvus praesēns
— conterī
Īnfīnītīvus perfectum
— contrītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— contrītum īrī
Participium perfectum
— contrītus
Participium futūrum
— conterendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary