Conjugation of contemno
/[kɔnˈtɛm.noː]/to disparage, consider a person or thing as unimportant or of small value; to disregard, think little of Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | contemnō |
| tū | contemnis |
| is / ea / id | contemnit |
| nōs | contemnimus |
| vōs | contemnitis |
| eī / eae / ea | contemnunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | contemnēbam |
| tū | contemnēbās |
| is / ea / id | contemnēbat |
| nōs | contemnēbāmus |
| vōs | contemnēbātis |
| eī / eae / ea | contemnēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | contemnam |
| tū | contemnēs |
| is / ea / id | contemnet |
| nōs | contemnēmus |
| vōs | contemnētis |
| eī / eae / ea | contemnent |
Indicātīvus perfectum
| ego | contempsī |
| tū | contempsistī |
| is / ea / id | contempsit |
| nōs | contempsimus |
| vōs | contempsistis |
| eī / eae / ea | contempsērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | contempseram |
| tū | contempserās |
| is / ea / id | contempserat |
| nōs | contempserāmus |
| vōs | contempserātis |
| eī / eae / ea | contempserant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | contempserō |
| tū | contempseris |
| is / ea / id | contempserit |
| nōs | contempserimus |
| vōs | contempseritis |
| eī / eae / ea | contempserint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | contemnam |
| tū | contemnās |
| is / ea / id | contemnat |
| nōs | contemnāmus |
| vōs | contemnātis |
| eī / eae / ea | contemnant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | contemnerem |
| tū | contemnerēs |
| is / ea / id | contemneret |
| nōs | contemnerēmus |
| vōs | contemnerētis |
| eī / eae / ea | contemnerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | contempserim |
| tū | contempserīs |
| is / ea / id | contempserit |
| nōs | contempserīmus |
| vōs | contempserītis |
| eī / eae / ea | contempserint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | contempsissem |
| tū | contempsissēs |
| is / ea / id | contempsisset |
| nōs | contempsissēmus |
| vōs | contempsissētis |
| eī / eae / ea | contempsissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | contemne |
| vōs | contemnite |
Imperātīvus futūrum
| tū | contemnitō |
| is / ea / id | contemnitō |
| vōs | contemnitōte |
| eī / eae / ea | contemnuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | contemnere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | contempsisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | contemptūrum esse |
Participium praesēns
| — | contemnēns |
Participium futūrum
| — | contemptūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | contemnendī |
Gerundium (datīvus)
| — | contemnendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | contemnendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | contemnendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | contemptum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | contemptū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | contemnor |
| tū | contemneris |
| is / ea / id | contemnitur |
| nōs | contemnimur |
| vōs | contemniminī |
| eī / eae / ea | contemnuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | contemnēbar |
| tū | contemnēbāris |
| is / ea / id | contemnēbātur |
| nōs | contemnēbāmur |
| vōs | contemnēbāminī |
| eī / eae / ea | contemnēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | contemnar |
| tū | contemnēris |
| is / ea / id | contemnētur |
| nōs | contemnēmur |
| vōs | contemnēminī |
| eī / eae / ea | contemnentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | contemnar |
| tū | contemnāris |
| is / ea / id | contemnātur |
| nōs | contemnāmur |
| vōs | contemnāminī |
| eī / eae / ea | contemnantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | contemnerer |
| tū | contemnerēris |
| is / ea / id | contemnerētur |
| nōs | contemnerēmur |
| vōs | contemnerēminī |
| eī / eae / ea | contemnerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | contemnere |
| vōs | contemniminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | contemnitor |
| is / ea / id | contemnitor |
| eī / eae / ea | contemnuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | contemnī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | contemptum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | contemptum īrī |
Participium perfectum
| — | contemptus |
Participium futūrum
| — | contemnendus |