HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← consulo — definición

Conjugation of consulo

Regular CEFR B1
/[ˈkõː.sʊ.ɫoː]/

to be mindful of, pay attention to (someone's safety, life; dignity, reputation, etc.) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnsulō
cōnsulis
is / ea / id cōnsulit
nōs cōnsulimus
vōs cōnsulitis
eī / eae / ea cōnsulunt
Indicātīvus imperfectum
ego cōnsulēbam
cōnsulēbās
is / ea / id cōnsulēbat
nōs cōnsulēbāmus
vōs cōnsulēbātis
eī / eae / ea cōnsulēbant
Indicātīvus futūrum
ego cōnsulam
cōnsulēs
is / ea / id cōnsulet
nōs cōnsulēmus
vōs cōnsulētis
eī / eae / ea cōnsulent
Indicātīvus perfectum
ego cōnsuluī
cōnsuluistī
is / ea / id cōnsuluit
nōs cōnsuluimus
vōs cōnsuluistis
eī / eae / ea cōnsuluērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego cōnsulueram
cōnsuluerās
is / ea / id cōnsuluerat
nōs cōnsuluerāmus
vōs cōnsuluerātis
eī / eae / ea cōnsuluerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego cōnsuluerō
cōnsulueris
is / ea / id cōnsuluerit
nōs cōnsuluerimus
vōs cōnsulueritis
eī / eae / ea cōnsuluerint
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnsulam
cōnsulās
is / ea / id cōnsulat
nōs cōnsulāmus
vōs cōnsulātis
eī / eae / ea cōnsulant
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnsulerem
cōnsulerēs
is / ea / id cōnsuleret
nōs cōnsulerēmus
vōs cōnsulerētis
eī / eae / ea cōnsulerent
Coniūnctīvus perfectum
ego cōnsuluerim
cōnsuluerīs
is / ea / id cōnsuluerit
nōs cōnsuluerīmus
vōs cōnsuluerītis
eī / eae / ea cōnsuluerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego cōnsuluissem
cōnsuluissēs
is / ea / id cōnsuluisset
nōs cōnsuluissēmus
vōs cōnsuluissētis
eī / eae / ea cōnsuluissent
Imperātīvus praesēns
cōnsule
vōs cōnsulite
Imperātīvus futūrum
cōnsulitō
is / ea / id cōnsulitō
vōs cōnsulitōte
eī / eae / ea cōnsuluntō
Īnfīnītīvus praesēns
cōnsulere
Īnfīnītīvus perfectum
cōnsuluisse
Īnfīnītīvus futūrum
cōnsultūrum esse
Participium praesēns
cōnsulēns
Participium futūrum
cōnsultūrus
Gerundium (genitīvus)
cōnsulendī
Gerundium (datīvus)
cōnsulendō
Gerundium (accūsātīvus)
cōnsulendum
Gerundium (ablātīvus)
cōnsulendō
Supīnum (accūsātīvus)
cōnsultum
Supīnum (ablātīvus)
cōnsultū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnsulor
cōnsuleris
is / ea / id cōnsulitur
nōs cōnsulimur
vōs cōnsuliminī
eī / eae / ea cōnsuluntur
Indicātīvus imperfectum
ego cōnsulēbar
cōnsulēbāris
is / ea / id cōnsulēbātur
nōs cōnsulēbāmur
vōs cōnsulēbāminī
eī / eae / ea cōnsulēbantur
Indicātīvus futūrum
ego cōnsular
cōnsulēris
is / ea / id cōnsulētur
nōs cōnsulēmur
vōs cōnsulēminī
eī / eae / ea cōnsulentur
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnsular
cōnsulāris
is / ea / id cōnsulātur
nōs cōnsulāmur
vōs cōnsulāminī
eī / eae / ea cōnsulantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnsulerer
cōnsulerēris
is / ea / id cōnsulerētur
nōs cōnsulerēmur
vōs cōnsulerēminī
eī / eae / ea cōnsulerentur
Imperātīvus praesēns
cōnsulere
vōs cōnsuliminī
Imperātīvus futūrum
cōnsulitor
is / ea / id cōnsulitor
eī / eae / ea cōnsuluntor
Īnfīnītīvus praesēns
cōnsulī
Īnfīnītīvus perfectum
cōnsultum esse
Īnfīnītīvus futūrum
cōnsultum īrī
Participium perfectum
cōnsultus
Participium futūrum
cōnsulendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary