Conjugation of consuesco
/[kõːˈsʷeːs.koː]/to be wont to, have accustomed one's self (to), be used to Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | cōnsuēscō |
| tū | cōnsuēscis |
| is / ea / id | cōnsuēscit |
| nōs | cōnsuēscimus |
| vōs | cōnsuēscitis |
| eī / eae / ea | cōnsuēscunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | cōnsuēscēbam |
| tū | cōnsuēscēbās |
| is / ea / id | cōnsuēscēbat |
| nōs | cōnsuēscēbāmus |
| vōs | cōnsuēscēbātis |
| eī / eae / ea | cōnsuēscēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | cōnsuēscam |
| tū | cōnsuēscēs |
| is / ea / id | cōnsuēscet |
| nōs | cōnsuēscēmus |
| vōs | cōnsuēscētis |
| eī / eae / ea | cōnsuēscent |
Indicātīvus perfectum
| ego | cōnsuēvī |
| tū | cōnsuēvistī |
| is / ea / id | cōnsuēvit |
| nōs | cōnsuēvimus |
| vōs | cōnsuēvistis |
| eī / eae / ea | cōnsuēvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | cōnsuēveram |
| tū | cōnsuēverās |
| is / ea / id | cōnsuēverat |
| nōs | cōnsuēverāmus |
| vōs | cōnsuēverātis |
| eī / eae / ea | cōnsuēverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | cōnsuēverō |
| tū | cōnsuēveris |
| is / ea / id | cōnsuēverit |
| nōs | cōnsuēverimus |
| vōs | cōnsuēveritis |
| eī / eae / ea | cōnsuēverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | cōnsuēscam |
| tū | cōnsuēscās |
| is / ea / id | cōnsuēscat |
| nōs | cōnsuēscāmus |
| vōs | cōnsuēscātis |
| eī / eae / ea | cōnsuēscant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | cōnsuēscerem |
| tū | cōnsuēscerēs |
| is / ea / id | cōnsuēsceret |
| nōs | cōnsuēscerēmus |
| vōs | cōnsuēscerētis |
| eī / eae / ea | cōnsuēscerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | cōnsuēverim |
| tū | cōnsuēverīs |
| is / ea / id | cōnsuēverit |
| nōs | cōnsuēverīmus |
| vōs | cōnsuēverītis |
| eī / eae / ea | cōnsuēverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | cōnsuēvissem |
| tū | cōnsuēvissēs |
| is / ea / id | cōnsuēvisset |
| nōs | cōnsuēvissēmus |
| vōs | cōnsuēvissētis |
| eī / eae / ea | cōnsuēvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | cōnsuēsce |
| vōs | cōnsuēscite |
Imperātīvus futūrum
| tū | cōnsuēscitō |
| is / ea / id | cōnsuēscitō |
| vōs | cōnsuēscitōte |
| eī / eae / ea | cōnsuēscuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | cōnsuēscere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | cōnsuēvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | cōnsuētūrum esse |
Participium praesēns
| — | cōnsuēscēns |
Participium futūrum
| — | cōnsuētūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | cōnsuēscendī |
Gerundium (datīvus)
| — | cōnsuēscendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | cōnsuēscendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | cōnsuēscendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | cōnsuētum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | cōnsuētū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | cōnsuēscor |
| tū | cōnsuēsceris |
| is / ea / id | cōnsuēscitur |
| nōs | cōnsuēscimur |
| vōs | cōnsuēsciminī |
| eī / eae / ea | cōnsuēscuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | cōnsuēscēbar |
| tū | cōnsuēscēbāris |
| is / ea / id | cōnsuēscēbātur |
| nōs | cōnsuēscēbāmur |
| vōs | cōnsuēscēbāminī |
| eī / eae / ea | cōnsuēscēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | cōnsuēscar |
| tū | cōnsuēscēris |
| is / ea / id | cōnsuēscētur |
| nōs | cōnsuēscēmur |
| vōs | cōnsuēscēminī |
| eī / eae / ea | cōnsuēscentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | cōnsuēscar |
| tū | cōnsuēscāris |
| is / ea / id | cōnsuēscātur |
| nōs | cōnsuēscāmur |
| vōs | cōnsuēscāminī |
| eī / eae / ea | cōnsuēscantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | cōnsuēscerer |
| tū | cōnsuēscerēris |
| is / ea / id | cōnsuēscerētur |
| nōs | cōnsuēscerēmur |
| vōs | cōnsuēscerēminī |
| eī / eae / ea | cōnsuēscerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | cōnsuēscere |
| vōs | cōnsuēsciminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | cōnsuēscitor |
| is / ea / id | cōnsuēscitor |
| eī / eae / ea | cōnsuēscuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | cōnsuēscī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | cōnsuētum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | cōnsuētum īrī |
Participium perfectum
| — | cōnsuētus |
Participium futūrum
| — | cōnsuēscendus |