HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← constabilio — definition

Conjugation of constabilio

Regular CEFR C1
[kõː.staˈbɪ.li.oː]

to strengthen Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnstabiliō
tū cōnstabilīs
is / ea / id cōnstabilit
nōs cōnstabilīmus
vōs cōnstabilītis
eī / eae / ea cōnstabiliunt
Indicātīvus imperfectum
ego cōnstabiliēbam
tū cōnstabiliēbās
is / ea / id cōnstabiliēbat
nōs cōnstabiliēbāmus
vōs cōnstabiliēbātis
eī / eae / ea cōnstabiliēbant
Indicātīvus futūrum
ego cōnstabiliam
tū cōnstabiliēs
is / ea / id cōnstabiliet
nōs cōnstabiliēmus
vōs cōnstabiliētis
eī / eae / ea cōnstabilient
Indicātīvus perfectum
ego cōnstabilīvī
tū cōnstabilīvistī
is / ea / id cōnstabilīvit
nōs cōnstabilīvimus
vōs cōnstabilīvistis
eī / eae / ea cōnstabilīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego cōnstabilīveram
tū cōnstabilīverās
is / ea / id cōnstabilīverat
nōs cōnstabilīverāmus
vōs cōnstabilīverātis
eī / eae / ea cōnstabilīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego cōnstabilīverō
tū cōnstabilīveris
is / ea / id cōnstabilīverit
nōs cōnstabilīverimus
vōs cōnstabilīveritis
eī / eae / ea cōnstabilīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnstabiliam
tū cōnstabiliās
is / ea / id cōnstabiliat
nōs cōnstabiliāmus
vōs cōnstabiliātis
eī / eae / ea cōnstabiliant
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnstabilīrem
tū cōnstabilīrēs
is / ea / id cōnstabilīret
nōs cōnstabilīrēmus
vōs cōnstabilīrētis
eī / eae / ea cōnstabilīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego cōnstabilīverim
tū cōnstabilīverīs
is / ea / id cōnstabilīverit
nōs cōnstabilīverīmus
vōs cōnstabilīverītis
eī / eae / ea cōnstabilīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego cōnstabilīvissem
tū cōnstabilīvissēs
is / ea / id cōnstabilīvisset
nōs cōnstabilīvissēmus
vōs cōnstabilīvissētis
eī / eae / ea cōnstabilīvissent
Imperātīvus praesēns
tū cōnstabilī
vōs cōnstabilīte
Imperātīvus futūrum
tū cōnstabilītō
is / ea / id cōnstabilītō
vōs cōnstabilītōte
eī / eae / ea cōnstabiliuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— cōnstabilīre
Īnfīnītīvus perfectum
— cōnstabilīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— cōnstabilītūrum esse
Participium praesēns
— cōnstabiliēns
Participium futūrum
— cōnstabilītūrus
Gerundium (genitīvus)
— cōnstabiliendī
Gerundium (datīvus)
— cōnstabiliendō
Gerundium (accūsātīvus)
— cōnstabiliendum
Gerundium (ablātīvus)
— cōnstabiliendō
Supīnum (accūsātīvus)
— cōnstabilītum
Supīnum (ablātīvus)
— cōnstabilītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnstabilior
tū cōnstabilīris
is / ea / id cōnstabilītur
nōs cōnstabilīmur
vōs cōnstabilīminī
eī / eae / ea cōnstabiliuntur
Indicātīvus imperfectum
ego cōnstabiliēbar
tū cōnstabiliēbāris
is / ea / id cōnstabiliēbātur
nōs cōnstabiliēbāmur
vōs cōnstabiliēbāminī
eī / eae / ea cōnstabiliēbantur
Indicātīvus futūrum
ego cōnstabiliar
tū cōnstabiliēris
is / ea / id cōnstabiliētur
nōs cōnstabiliēmur
vōs cōnstabiliēminī
eī / eae / ea cōnstabilientur
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnstabiliar
tū cōnstabiliāris
is / ea / id cōnstabiliātur
nōs cōnstabiliāmur
vōs cōnstabiliāminī
eī / eae / ea cōnstabiliantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnstabilīrer
tū cōnstabilīrēris
is / ea / id cōnstabilīrētur
nōs cōnstabilīrēmur
vōs cōnstabilīrēminī
eī / eae / ea cōnstabilīrentur
Imperātīvus praesēns
tū cōnstabilīre
vōs cōnstabilīminī
Imperātīvus futūrum
tū cōnstabilītor
is / ea / id cōnstabilītor
eī / eae / ea cōnstabiliuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— cōnstabilīrī
Īnfīnītīvus perfectum
— cōnstabilītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— cōnstabilītum īrī
Participium perfectum
— cōnstabilītus
Participium futūrum
— cōnstabiliendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary