HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← consputo — definición

Conjugation of consputo

Regular CEFR B2
/[kõːˈspuː.toː]/

dative/ablative masculine/neuter singular of cōnspūtus Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnspūtō
cōnspūtās
is / ea / id cōnspūtat
nōs cōnspūtāmus
vōs cōnspūtātis
eī / eae / ea cōnspūtant
Indicātīvus imperfectum
ego cōnspūtābam
cōnspūtābās
is / ea / id cōnspūtābat
nōs cōnspūtābāmus
vōs cōnspūtābātis
eī / eae / ea cōnspūtābant
Indicātīvus futūrum
ego cōnspūtābō
cōnspūtābis
is / ea / id cōnspūtābit
nōs cōnspūtābimus
vōs cōnspūtābitis
eī / eae / ea cōnspūtābunt
Indicātīvus perfectum
ego cōnspūtāvī
cōnspūtāvistī
is / ea / id cōnspūtāvit
nōs cōnspūtāvimus
vōs cōnspūtāvistis
eī / eae / ea cōnspūtāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego cōnspūtāveram
cōnspūtāverās
is / ea / id cōnspūtāverat
nōs cōnspūtāverāmus
vōs cōnspūtāverātis
eī / eae / ea cōnspūtāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego cōnspūtāverō
cōnspūtāveris
is / ea / id cōnspūtāverit
nōs cōnspūtāverimus
vōs cōnspūtāveritis
eī / eae / ea cōnspūtāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnspūtem
cōnspūtēs
is / ea / id cōnspūtet
nōs cōnspūtēmus
vōs cōnspūtētis
eī / eae / ea cōnspūtent
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnspūtārem
cōnspūtārēs
is / ea / id cōnspūtāret
nōs cōnspūtārēmus
vōs cōnspūtārētis
eī / eae / ea cōnspūtārent
Coniūnctīvus perfectum
ego cōnspūtāverim
cōnspūtāverīs
is / ea / id cōnspūtāverit
nōs cōnspūtāverīmus
vōs cōnspūtāverītis
eī / eae / ea cōnspūtāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego cōnspūtāvissem
cōnspūtāvissēs
is / ea / id cōnspūtāvisset
nōs cōnspūtāvissēmus
vōs cōnspūtāvissētis
eī / eae / ea cōnspūtāvissent
Imperātīvus praesēns
cōnspūtā
vōs cōnspūtāte
Imperātīvus futūrum
cōnspūtātō
is / ea / id cōnspūtātō
vōs cōnspūtātōte
eī / eae / ea cōnspūtantō
Īnfīnītīvus praesēns
cōnspūtāre
Īnfīnītīvus perfectum
cōnspūtāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
cōnspūtātūrum esse
Participium praesēns
cōnspūtāns
Participium futūrum
cōnspūtātūrus
Gerundium (genitīvus)
cōnspūtandī
Gerundium (datīvus)
cōnspūtandō
Gerundium (accūsātīvus)
cōnspūtandum
Gerundium (ablātīvus)
cōnspūtandō
Supīnum (accūsātīvus)
cōnspūtātum
Supīnum (ablātīvus)
cōnspūtātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnspūtor
cōnspūtāris
is / ea / id cōnspūtātur
nōs cōnspūtāmur
vōs cōnspūtāminī
eī / eae / ea cōnspūtantur
Indicātīvus imperfectum
ego cōnspūtābar
cōnspūtābāris
is / ea / id cōnspūtābātur
nōs cōnspūtābāmur
vōs cōnspūtābāminī
eī / eae / ea cōnspūtābantur
Indicātīvus futūrum
ego cōnspūtābor
cōnspūtāberis
is / ea / id cōnspūtābitur
nōs cōnspūtābimur
vōs cōnspūtābiminī
eī / eae / ea cōnspūtābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnspūter
cōnspūtēris
is / ea / id cōnspūtētur
nōs cōnspūtēmur
vōs cōnspūtēminī
eī / eae / ea cōnspūtentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnspūtārer
cōnspūtārēris
is / ea / id cōnspūtārētur
nōs cōnspūtārēmur
vōs cōnspūtārēminī
eī / eae / ea cōnspūtārentur
Imperātīvus praesēns
cōnspūtāre
vōs cōnspūtāminī
Imperātīvus futūrum
cōnspūtātor
is / ea / id cōnspūtātor
eī / eae / ea cōnspūtantor
Īnfīnītīvus praesēns
cōnspūtārī
Īnfīnītīvus perfectum
cōnspūtātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
cōnspūtātum īrī
Participium perfectum
cōnspūtātus
Participium futūrum
cōnspūtandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary