HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conspurco — definition

Conjugation of conspurco

Regular CEFR B2
[kõːˈspʊr.koː]

to befoul, pollute Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnspurcō
tū cōnspurcās
is / ea / id cōnspurcat
nōs cōnspurcāmus
vōs cōnspurcātis
eī / eae / ea cōnspurcant
Indicātīvus imperfectum
ego cōnspurcābam
tū cōnspurcābās
is / ea / id cōnspurcābat
nōs cōnspurcābāmus
vōs cōnspurcābātis
eī / eae / ea cōnspurcābant
Indicātīvus futūrum
ego cōnspurcābō
tū cōnspurcābis
is / ea / id cōnspurcābit
nōs cōnspurcābimus
vōs cōnspurcābitis
eī / eae / ea cōnspurcābunt
Indicātīvus perfectum
ego cōnspurcāvī
tū cōnspurcāvistī
is / ea / id cōnspurcāvit
nōs cōnspurcāvimus
vōs cōnspurcāvistis
eī / eae / ea cōnspurcāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego cōnspurcāveram
tū cōnspurcāverās
is / ea / id cōnspurcāverat
nōs cōnspurcāverāmus
vōs cōnspurcāverātis
eī / eae / ea cōnspurcāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego cōnspurcāverō
tū cōnspurcāveris
is / ea / id cōnspurcāverit
nōs cōnspurcāverimus
vōs cōnspurcāveritis
eī / eae / ea cōnspurcāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnspurcem
tū cōnspurcēs
is / ea / id cōnspurcet
nōs cōnspurcēmus
vōs cōnspurcētis
eī / eae / ea cōnspurcent
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnspurcārem
tū cōnspurcārēs
is / ea / id cōnspurcāret
nōs cōnspurcārēmus
vōs cōnspurcārētis
eī / eae / ea cōnspurcārent
Coniūnctīvus perfectum
ego cōnspurcāverim
tū cōnspurcāverīs
is / ea / id cōnspurcāverit
nōs cōnspurcāverīmus
vōs cōnspurcāverītis
eī / eae / ea cōnspurcāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego cōnspurcāvissem
tū cōnspurcāvissēs
is / ea / id cōnspurcāvisset
nōs cōnspurcāvissēmus
vōs cōnspurcāvissētis
eī / eae / ea cōnspurcāvissent
Imperātīvus praesēns
tū cōnspurcā
vōs cōnspurcāte
Imperātīvus futūrum
tū cōnspurcātō
is / ea / id cōnspurcātō
vōs cōnspurcātōte
eī / eae / ea cōnspurcantō
Īnfīnītīvus praesēns
— cōnspurcāre
Īnfīnītīvus perfectum
— cōnspurcāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— cōnspurcātūrum esse
Participium praesēns
— cōnspurcāns
Participium futūrum
— cōnspurcātūrus
Gerundium (genitīvus)
— cōnspurcandī
Gerundium (datīvus)
— cōnspurcandō
Gerundium (accūsātīvus)
— cōnspurcandum
Gerundium (ablātīvus)
— cōnspurcandō
Supīnum (accūsātīvus)
— cōnspurcātum
Supīnum (ablātīvus)
— cōnspurcātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnspurcor
tū cōnspurcāris
is / ea / id cōnspurcātur
nōs cōnspurcāmur
vōs cōnspurcāminī
eī / eae / ea cōnspurcantur
Indicātīvus imperfectum
ego cōnspurcābar
tū cōnspurcābāris
is / ea / id cōnspurcābātur
nōs cōnspurcābāmur
vōs cōnspurcābāminī
eī / eae / ea cōnspurcābantur
Indicātīvus futūrum
ego cōnspurcābor
tū cōnspurcāberis
is / ea / id cōnspurcābitur
nōs cōnspurcābimur
vōs cōnspurcābiminī
eī / eae / ea cōnspurcābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnspurcer
tū cōnspurcēris
is / ea / id cōnspurcētur
nōs cōnspurcēmur
vōs cōnspurcēminī
eī / eae / ea cōnspurcentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnspurcārer
tū cōnspurcārēris
is / ea / id cōnspurcārētur
nōs cōnspurcārēmur
vōs cōnspurcārēminī
eī / eae / ea cōnspurcārentur
Imperātīvus praesēns
tū cōnspurcāre
vōs cōnspurcāminī
Imperātīvus futūrum
tū cōnspurcātor
is / ea / id cōnspurcātor
eī / eae / ea cōnspurcantor
Īnfīnītīvus praesēns
— cōnspurcārī
Īnfīnītīvus perfectum
— cōnspurcātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— cōnspurcātum īrī
Participium perfectum
— cōnspurcātus
Participium futūrum
— cōnspurcandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary