HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conspuo — definition

Conjugation of conspuo

Regular CEFR B1
[ˈkõː.spu.oː]

to spit upon or out (especially in contempt) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnspuō
tū cōnspuis
is / ea / id cōnspuit
nōs cōnspuimus
vōs cōnspuitis
eī / eae / ea cōnspuunt
Indicātīvus imperfectum
ego cōnspuēbam
tū cōnspuēbās
is / ea / id cōnspuēbat
nōs cōnspuēbāmus
vōs cōnspuēbātis
eī / eae / ea cōnspuēbant
Indicātīvus futūrum
ego cōnspuam
tū cōnspuēs
is / ea / id cōnspuet
nōs cōnspuēmus
vōs cōnspuētis
eī / eae / ea cōnspuent
Indicātīvus perfectum
ego cōnspuī
tū cōnspuistī
is / ea / id cōnspuit
nōs cōnspuimus
vōs cōnspuistis
eī / eae / ea cōnspuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego cōnspueram
tū cōnspuerās
is / ea / id cōnspuerat
nōs cōnspuerāmus
vōs cōnspuerātis
eī / eae / ea cōnspuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego cōnspuerō
tū cōnspueris
is / ea / id cōnspuerit
nōs cōnspuerimus
vōs cōnspueritis
eī / eae / ea cōnspuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnspuam
tū cōnspuās
is / ea / id cōnspuat
nōs cōnspuāmus
vōs cōnspuātis
eī / eae / ea cōnspuant
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnspuerem
tū cōnspuerēs
is / ea / id cōnspueret
nōs cōnspuerēmus
vōs cōnspuerētis
eī / eae / ea cōnspuerent
Coniūnctīvus perfectum
ego cōnspuerim
tū cōnspuerīs
is / ea / id cōnspuerit
nōs cōnspuerīmus
vōs cōnspuerītis
eī / eae / ea cōnspuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego cōnspuissem
tū cōnspuissēs
is / ea / id cōnspuisset
nōs cōnspuissēmus
vōs cōnspuissētis
eī / eae / ea cōnspuissent
Imperātīvus praesēns
tū cōnspue
vōs cōnspuite
Imperātīvus futūrum
tū cōnspuitō
is / ea / id cōnspuitō
vōs cōnspuitōte
eī / eae / ea cōnspuuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— cōnspuere
Īnfīnītīvus perfectum
— cōnspuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— cōnspūtūrum esse
Participium praesēns
— cōnspuēns
Participium futūrum
— cōnspūtūrus
Gerundium (genitīvus)
— cōnspuendī
Gerundium (datīvus)
— cōnspuendō
Gerundium (accūsātīvus)
— cōnspuendum
Gerundium (ablātīvus)
— cōnspuendō
Supīnum (accūsātīvus)
— cōnspūtum
Supīnum (ablātīvus)
— cōnspūtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnspuor
tū cōnspueris
is / ea / id cōnspuitur
nōs cōnspuimur
vōs cōnspuiminī
eī / eae / ea cōnspuuntur
Indicātīvus imperfectum
ego cōnspuēbar
tū cōnspuēbāris
is / ea / id cōnspuēbātur
nōs cōnspuēbāmur
vōs cōnspuēbāminī
eī / eae / ea cōnspuēbantur
Indicātīvus futūrum
ego cōnspuar
tū cōnspuēris
is / ea / id cōnspuētur
nōs cōnspuēmur
vōs cōnspuēminī
eī / eae / ea cōnspuentur
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnspuar
tū cōnspuāris
is / ea / id cōnspuātur
nōs cōnspuāmur
vōs cōnspuāminī
eī / eae / ea cōnspuantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnspuerer
tū cōnspuerēris
is / ea / id cōnspuerētur
nōs cōnspuerēmur
vōs cōnspuerēminī
eī / eae / ea cōnspuerentur
Imperātīvus praesēns
tū cōnspuere
vōs cōnspuiminī
Imperātīvus futūrum
tū cōnspuitor
is / ea / id cōnspuitor
eī / eae / ea cōnspuuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— cōnspuī
Īnfīnītīvus perfectum
— cōnspūtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— cōnspūtum īrī
Participium perfectum
— cōnspūtus
Participium futūrum
— cōnspuendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary